Η πρόσφατη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από την Standard and Poor's αποκαλύπτει με τον πλέον καθαρό τρόπο ένα "πραξικόπημα" στην ιστορία της δυτικής δημοκρατίας. Άλλωστε για τους άρχοντες του χρήματος, η ιδέα της δημοκρατίας υπήρξε μια αναρχική ιδέα που θα επιθυμούσαν να γίνει παρένθεση στην ιστορία. Αποδείχθηκε λοιπόν ότι στις ΗΠΑ δε κυβερνά πιά το Κογκρέσσο και ο Πρόεδρος, αλλά οι οίκοι αξιολόγησης, Goldmann Sachs, JPMorgan, Merill Lynch. Τρεις ιδιωτικές εταιρείες καθορίζουν το πλαίσιο της διακυβέρνησης (επιτόκια, κέρδη τραπεζών). Έρχεται το κράτος, σαν ανήμπορος συνταξιούχος του ΙΚΑ, και τους λέει, μα κάνετε λάθος δύο τρισεκατομμύρια στους υπολογισμούς σας. Και αυτοί απαντούν ξεδιάντροπα, κάναμε αλήθεια λάθος, αλλά διατηρούμε τα συμπεράσματά μας και σας υποβαθμίζουμε! Την ίδια στιγμή οι Τράπεζες επιτίθενται στην Ιταλία και Ισπανία απαιτώντας απ την ΕΕ αυξημένα επιτόκια δανεισμού και να τους αγοράσει η ΕΚΤ τα ομόλογα στη τιμή που αυτοί θέλουν. Κι αυτή το κάνει, τα χρεώνει δηλαδή στους Ευρωπαίους φορολογούμενους. Ενώ τρεις απ τις μικρότερες χώρες της ΕΕ έχουν μπει σε καθεστώς αποικιακής διοίκησης και λεηλασίας προ πτώχευσης, από τη περίφημη τρόϊκα, εκφραστή του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Μόνο θέτοντας υπό εθνικό, κρατικό, κοινωνικό έλεγχο τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας οικονομίας, απαγορεύοντας τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, είναι δυνατό να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει μια σειρά λαϊκών εξεγέρσεων να αντικαταστήσει τη πολιτική τάξη των Ομπάμα, Σαρκοζί, Παπανδρέου, Μέρκελ, Μπαρόζο και άλλων, μια τάξη υπαλλήλων τρίτης κατηγορίας των τραπεζιτών, επιπλέον και διεφθαρμένων και απολύτως εκβιάσιμων στη πλειοψηφία τους, με νέους Ντε Γκωλ, Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ, αν όχι Ροβεσπιέρους. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Στην αρχαία Αθήνα η διαγραφή των χρεών των φτωχών προς τους πλούσιους, η Σεισάχθεια του Σόλωνα, έβαλε τις βάσεις της Δημοκρατίας, της οποίας το μήνυμα συμπύκνωσε ο Πρωταγόρας με το αξίωμά του "πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος". Σήμερα οι λεγόμενες "αγορές" έχουν σύνθημα για την αντί-Δημοκρατία "πάντων ανθρώπων μέτρον χρήμα". Χρησιμοποιούν το όπλο του χρέους για να υπαγορεύσουν μια οικονομική πολιτική που θέτει σαν πρώτη προτεραιότητα τη ψηλή κερδοφορία των τραπεζών και όσων κατέχουν χρήμα, ανεξαρτήτως συνεπειών, όπως της παγκόσμιας ύφεσης, χειρότερης από το 1929-31. Διαμορφώνουν σταδιακά τις συνθήκες κατάργησης της Δημοκρατίας της πλήρης κατεδάφισης του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και της μαζικής φτωχοποίησης του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Ήδη μια κλωστή απόμεινε να κρατάει τη Δημοκρατία πάνω απ το νερό σε Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και πρόσφατα στην Ιταλία, τα κοινοβούλια των οποίων βρίσκονται σε διαρκές δίλημμα είτε να υπογράψουν τη καταστροφή και το ξεπούλημα των χωρών τους, είτε να κάνουν πόλεμο κατά του συστήματος.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί όμως συμπεριφέρονται απέναντι σε τέτοιες προκλήσεις όπως τον Αύγουστο του 1914 και του 1939. Παίζουν εγωϊστικά παιχνίδια αντί να οργανώσουν το κοινό αγώνα της Ευρώπης εναντίον της Αυτοκρατορίας του χρήματος. Συμμαχούν με τις αγορές, όπως ο Φάουστ με το διάβολο, σε προγράμματα δολοφονίας χωρών, όπως της Ελλάδας. Μόνο μια πολύ ευρεία, καθολική εξέγερση των Ευρωπαϊκών λαών, μπορεί να σταματήσει αυτόν τον μεταμοντέρνο φασισμό. Είναι τόσο μεγάλη η επίθεση κατά των Ευρωπαίων, που δέχθηκαν και ακόμα περισσότερο θα δεχθούν, που για πρώτη φορά ίσως δημιουργούνται εδώ και δεκαετίες οι κατάλληλες προϋποθέσεις μιας τέτοιας εξέγερσης.
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ;
Πληθώρα απόψεων και δημοσιευμάτων τους τελευταίους μήνες, με την αγωνία των κυβερνώντων για την είσπραξη ή όχι της έκτης δόσης, που θα απέτρεπε μια ενδεχόμενη χρεωκοπία της χώρας (λες και δεν έγινε), μέχρι που καταλήξαμε στη κυβέρνηση ανδρείκελο και σωθήκαμε! (προς το παρόν). Τα σενάρια ήταν δύο: ή δεχόμαστε εν λευκώ ότι μας επιτάσσει η ΕΕ και το ΔΝΤ, ή βγαίνουμε απ την ευρωζώνη και επιστρέφουμε στο εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή. Όλοι οι "ειδικοί" οικονομολόγοι και πολιτικοί, μιλούσαν για απόλυτη καταστροφή της Ελλάδας, για πείνα, για έλλειψη αγαθών όπως τρόφιμα, πετρέλαιο, φάρμακα κ.ά, αν φεύγαμε απ την ευρωζώνη. Μα τέτοια καταστροφολογία; Λες και μπαίναμε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Που είναι όμως η αλήθεια; Ας δούμε τι έγραψαν σ ένα άρθρο τους οι Finanziall Times. Το άρθρο έγραψε ο Gilles Thieffry, νομικός με ειδικότητα στο παγκόσμιο οικονομικό δίκαιο.
"Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια δεινή οικονομική θέση. Το δίλλημα που τίθεται είναι: επιστροφή στη δραχμή ή παραμονή στο ευρώ με ότι θυσίες αυτό συνεπάγεται και ίσως όχι αίσιο τέλος. Ας πάρουμε το πρώτο σενάριο. Αν γυρίσει στο εθνικό της νόμισμα, έχει το πλεονέκτημα να εκδόσει μια νέα δραχμή, που την ισοτιμία της θα την καθορίσει η ίδια. Μπορεί πχ η ισοτομία να είναι 1:1000. Δηλαδή η νέα δραχμή να ισούται με 1000 "παλιές". Αυτόματα το χρέος των 330 δις ευρώ θα γινόταν 330 εκατομμύρια δραχμές, το οποίο αντιστοιχεί με μόλις το 15%! του ΑΕΠ της χώρας. Αυτό έχει δικαίωμα να το κάνει διότι η δανειακή σύμβαση υπάγεται στο Ελληνικό δίκαιο κι όχι στο Αγγλικό. Αμέσως βέβαια οι δανειστές θα έκαναν προσφυγές οι οποίες όμως θα εκδικάζονταν σε ελληνικά δικαστήρια, τα οποία θα υποστήριζαν φυσικά το Ελληνικό Κράτος. Αυτό το έκαναν στο παρελθόν η Γαλλία το 1961 (με το νέο φράγκο) και η Γερμανία μετά το Β΄Παγκόσμιο και κατόρθωσε έτσι να μηδενίσει τα δάνειά της και να επιτύχει ανάπτυξη. Απ τα 330 δις ευρώ, μόνο τα 35 δις είναι ομόλογα που υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο. Σε αυτά θα μπορούσε να απαιτήσει "κούρεμα" έως 50% και αναγκάζοντας τις εγχώριες Τράπεζες να αγοράσουν αυτά τα ομόλογα πίσω. Όσες δέχονταν θα τις κρατικοποιούσε, όσες δεν δέχονταν θα τις άφηνε απλά να χρεωκοπήσουν, όπως έκανε η Ισλανδία.
Μετά τη τακτοποίηση του χρέους, η "νέα δραχμή" θα έπρεπε να βγει στη διεθνή αγορά για να "χτυπηθεί" με τα άλλα ισχυρά νομίσματα. Αυτό θα κατέληγε πιθανώς σε μια υποτίμησή της έως 50%. Αυτό όμως θα εκτίνασε την ανταγωνιστικότητά της και φυσικά τις εξαγωγές της. Ανάπτυξη δηλαδή. Σε ένα διάστημα ενός ή δύο ετών, θα είχε κερδίσει το χαμένο έδαφος έναντι των άλλων νομισμάτων. Έτσι και ανάπτυξη θα είχε και θα μηδένιζε σχεδόν το χρέος της. Η Ελλάδα έχει ακόμα αυτό το μοναδικό νομικό δικαίωμα, όσο οι δανειστές της δεν την αναγκάζουν να υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο". Και αναρωτιέται ο αρθρογράφος: "Μα καλά, δεν το γνωρίζουν αυτό οι πολιτικοί της Ελλάδας; Γιατί δεν λένε την αλήθεια στο λαό της; Ή μήπως εσκεμμένα την αποκρύπτουν;"
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
"Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια δεινή οικονομική θέση. Το δίλλημα που τίθεται είναι: επιστροφή στη δραχμή ή παραμονή στο ευρώ με ότι θυσίες αυτό συνεπάγεται και ίσως όχι αίσιο τέλος. Ας πάρουμε το πρώτο σενάριο. Αν γυρίσει στο εθνικό της νόμισμα, έχει το πλεονέκτημα να εκδόσει μια νέα δραχμή, που την ισοτιμία της θα την καθορίσει η ίδια. Μπορεί πχ η ισοτομία να είναι 1:1000. Δηλαδή η νέα δραχμή να ισούται με 1000 "παλιές". Αυτόματα το χρέος των 330 δις ευρώ θα γινόταν 330 εκατομμύρια δραχμές, το οποίο αντιστοιχεί με μόλις το 15%! του ΑΕΠ της χώρας. Αυτό έχει δικαίωμα να το κάνει διότι η δανειακή σύμβαση υπάγεται στο Ελληνικό δίκαιο κι όχι στο Αγγλικό. Αμέσως βέβαια οι δανειστές θα έκαναν προσφυγές οι οποίες όμως θα εκδικάζονταν σε ελληνικά δικαστήρια, τα οποία θα υποστήριζαν φυσικά το Ελληνικό Κράτος. Αυτό το έκαναν στο παρελθόν η Γαλλία το 1961 (με το νέο φράγκο) και η Γερμανία μετά το Β΄Παγκόσμιο και κατόρθωσε έτσι να μηδενίσει τα δάνειά της και να επιτύχει ανάπτυξη. Απ τα 330 δις ευρώ, μόνο τα 35 δις είναι ομόλογα που υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο. Σε αυτά θα μπορούσε να απαιτήσει "κούρεμα" έως 50% και αναγκάζοντας τις εγχώριες Τράπεζες να αγοράσουν αυτά τα ομόλογα πίσω. Όσες δέχονταν θα τις κρατικοποιούσε, όσες δεν δέχονταν θα τις άφηνε απλά να χρεωκοπήσουν, όπως έκανε η Ισλανδία.
Μετά τη τακτοποίηση του χρέους, η "νέα δραχμή" θα έπρεπε να βγει στη διεθνή αγορά για να "χτυπηθεί" με τα άλλα ισχυρά νομίσματα. Αυτό θα κατέληγε πιθανώς σε μια υποτίμησή της έως 50%. Αυτό όμως θα εκτίνασε την ανταγωνιστικότητά της και φυσικά τις εξαγωγές της. Ανάπτυξη δηλαδή. Σε ένα διάστημα ενός ή δύο ετών, θα είχε κερδίσει το χαμένο έδαφος έναντι των άλλων νομισμάτων. Έτσι και ανάπτυξη θα είχε και θα μηδένιζε σχεδόν το χρέος της. Η Ελλάδα έχει ακόμα αυτό το μοναδικό νομικό δικαίωμα, όσο οι δανειστές της δεν την αναγκάζουν να υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο". Και αναρωτιέται ο αρθρογράφος: "Μα καλά, δεν το γνωρίζουν αυτό οι πολιτικοί της Ελλάδας; Γιατί δεν λένε την αλήθεια στο λαό της; Ή μήπως εσκεμμένα την αποκρύπτουν;"
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
Από καιρό σε καιρό παίρνω στα χέρια μου τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη, αυτής της μεγάλης μορφής του Αγώνα του 1821. Με πραγματικό πόνο ψυχής στάθηκα σε κάποιες παραγράφους, που, τι θλιβερό, είναι τόσο επίκαιρες. Τις παραθέτω:
"Τότε εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας απ τις πληγές όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας διά τις μέσα πληγές, διά τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγούνται έτσι:"Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη". Εγώ τους λέγω:"Αδελφοί, με αδικείτε. Τέτοιον αγαθόν πολύτιμον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τόχα, δεν τόδινα κανενός. Κι αν πουλιέται Ελλάδα δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε το κόσμο εσείς λογιώτατοι, να μη θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο." Έφυγαν αυτοί. Κι έκατσα σε μίαν πέτρα μόνος και έκλαιγα.
...Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα. Θεέ, συγχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέουμε και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Μας γέμισαν φατριά και διχόνοια. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν.
... Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία. Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και πήγα πάλι εις τους φίλους μου τους Αγίους. Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:"Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθήστε γιατί μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ότι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχουμε. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια. Μην αφήσετε Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που έκανε ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας.
...Και είπαν οι άθρησκοι, που εβάλαμεν εις τον σβέρκον μας, να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει δύναμην πολλήν και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα για τους παπάδες. Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Κι αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκην και έχασε τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στο Σταυρό, τον σωτήρα μας!
Και βρίζουν οι πουλημένοι και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα και τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Ντροπή Έλληνες!"
"Τότε εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας απ τις πληγές όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας διά τις μέσα πληγές, διά τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγούνται έτσι:"Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη". Εγώ τους λέγω:"Αδελφοί, με αδικείτε. Τέτοιον αγαθόν πολύτιμον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τόχα, δεν τόδινα κανενός. Κι αν πουλιέται Ελλάδα δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε το κόσμο εσείς λογιώτατοι, να μη θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο." Έφυγαν αυτοί. Κι έκατσα σε μίαν πέτρα μόνος και έκλαιγα.
...Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα. Θεέ, συγχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέουμε και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Μας γέμισαν φατριά και διχόνοια. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν.
... Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία. Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και πήγα πάλι εις τους φίλους μου τους Αγίους. Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:"Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθήστε γιατί μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ότι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχουμε. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια. Μην αφήσετε Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που έκανε ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας.
...Και είπαν οι άθρησκοι, που εβάλαμεν εις τον σβέρκον μας, να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει δύναμην πολλήν και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα για τους παπάδες. Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Κι αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκην και έχασε τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στο Σταυρό, τον σωτήρα μας!
Και βρίζουν οι πουλημένοι και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα και τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Ντροπή Έλληνες!"
Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011
ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΩΣΤΑΜΈ;
Όλη η τρομοκρατία και τα επακόλουθά της στηρίζονται στο γεγονός ότι όλα τα κράτη χρωστάνε. Άλλος εκατομμύρια, άλλος δισεκατομμύρια, άλλος τρισεκατομμύρια. Γεγονός είναι ότι όλα τα κράτη (τουλάχιστον τα δυτικά) χρωστάνε υπέρογκα δανεικά, που δε μπορούν να ξεχρεώσουν. Κάποιοι επομένως έχουν υποθηκεύσει μέσω δανείων την ανθρωπότητα, η οποία μ αυτό το τρόπο οδηγείται στη Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Με την απαξίωση στα μάτια των πολιτών όλων των ηγετών, που όπως έγραψε ο Monde είναι "νάνοι", είναι φυσικό ο έλεγχος της πολιτικής να βρίσκεται στα χέρια των τραπεζιτών. Ο Economist δημοσίευσε ένα κατάλογο των ισχυροτέρων τραπεζιτών, που δεν είναι άγνωστοι, σε όσους ασχολούνται με τα πράγματα, όμως τους συνδέει η κοινή καταγωγή. Ας τους ξαναθυμηθούμε:
- ROTHSCHILDS of London
- LAZAR BROTHERS of Paris
- ISRAEL MOSES SEIF of Italy
- WARBURG BROS of Hamburg
- KUHN LOEB of New York
- CHASE MANHATTAN of New York (MORGAN)
- GOLDMAN SACHS of New York
Αυτοί κρατούν τους πολίτες των κρατών ομήρους. Και νάταν τουλάχιστον τα χρέη αληθινά!
- ROTHSCHILDS of London
- LAZAR BROTHERS of Paris
- ISRAEL MOSES SEIF of Italy
- WARBURG BROS of Hamburg
- KUHN LOEB of New York
- CHASE MANHATTAN of New York (MORGAN)
- GOLDMAN SACHS of New York
Αυτοί κρατούν τους πολίτες των κρατών ομήρους. Και νάταν τουλάχιστον τα χρέη αληθινά!
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011
ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ
Προχωρούμε σε μια πορεία αβεβαιότητας και συνεχούς τρομοκρατίας που χαρακτηρίζεται και από τη παντελλή έλλειψη δημοκρατίας. Μια κυβέρνηση στερούμενη πλέον λαϊκής εντολής, κλείνει συμφωνίες και εφαρμόζει μέτρα αντιλαϊκά και επώδυνα. Και μάλιστα συμφωνίες που αφορούν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και του δημόσιου πλούτου. Ποιοί όμως είναι οι πιο πιθανοί σκοποί τους; Που αποσκοπούν αυτές οι δουλικές συμφωνίες και μέτρα και μάλιστα σε βάθος δεκαετιών; Ας υποθέσουμε αυτούς τους στόχους, έχοντας υπ όψιν ότι υπαγορεύονται από δανειστές και τοκογλύφους, είτε ιδιώτες είτε επιχειρήσεις.
1) Ο πρώτος και σημαντικότερος στόχος είναι ίσως η πλήρης απαξίωση του ατόμου και ως πολίτη και ως εργατικού δυναμικού. Αυτό επιτυγχάνεται σταδιακά με δύο μεθόδους.
Πρώτη μέθοδος να αφαιρεθεί απ το πολίτη η ιδέα ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης με αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Φράσεις όπως "όλοι ίδιοι είναι", "και ποιός να κυβερνήσει;", "δεν αλλάζει τίποτα", αφαιρούν κάθε ιδέα πολιτικής συμμετοχής και αγώνα. Ο πολίτης παύει να αισθάνεται "πολιτικό ον" και δεν ασχολείται πλέον με τη πολιτική, έτσι ώστε οι εξουσιάζοντες να είναι ανενόχλητοι στην εξουσία.
Δεύτερη μέθοδος η συνεχής ελάττωση των αμοιβών, δημοσίων και ιδιωτικών, με σκοπό να φτάσουν να κερδίζουν μόνο τα εντελώς απαραίτητα για το προς το ζην. Αυτό σε συνδυασμό με την αφαίρεση οποιουδήποτε εργασιακού δικαιώματος (κατάργηση εργασιακών συμβάσεων, άρση μονιμότητας δημόσιων υπαλλήλων), οδηγεί οποιονδήποτε εργαζόμενο να ζει υπό το καθεστώς μόνιμης απειλής απολύσεως. Έτσι ζώντας σε καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας και φτώχειας, ούτε καν περνάει απ το μυαλό του οποιαδήποτε διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Μοιάζει όλο και περισσότερο με τους δούλους των πυραμίδων των Φαραώ. Χαράς ευαγγέλια για κάθε επιχειρηματία.
2) Ο δεύτερος στόχος είναι η αφαίρεση κάθε ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας και συγκέντρωσής της σε χέρια λίγων, είτε ιδιωτών είτε πολυεθνικών επιχειρήσεων, όπως είναι σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Άλλωστε το τόνιζαν χρόνια τώρα οι Ευρωπαίοι: "ποιοί είναι οι Έλληνες, που ενώ είναι αδύναμος κρίκος, να έχουν 80 ή 85% ιδιωκατοίκηση"; Σε αυτό αποσκοπούν όλοι οι φόροι που επιβάλονται στην ιδιωτική κατοικία με αποκορύφωμα το πρόσφατο ειδικό φόρο κατοικίας μέσω της ΔΕΗ. Οι πολίτες δε θα μπορούν σιγά σιγά να ανταποκριθούν στους φόρους και θα αναγκαστούν να πουλάνε τα σπίτια τους, τα οποία θα αγοράζονται από εταιρίες, κυρίως πολυεθνικές. Έτσι θα μειωθεί η ιδιωτική περιουσία όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη.
3) Τρίτος στόχος η πώληση (μέσω πολυεθνικών εταιρειών) όλης της δημόσιας περιουσίας και της εκμετάλλευσης πόρων του υπεδάφους καθώς και κάθε μορφής ενέργειας (ηλιακής, υδάτων ή ανέμου). Ήδη η Γερμανία πασχίζει να πάρει τα μερίδιά της "αντί πινακίου φακής". Και πώληση όσο όσο, κάτω απ τη τρομοκρατία της οικονομικής κρίσης. Έτσι παραχωρείται η εθνική κυριαρχία, αφού οι εταιρείες θα ελέγχουν πλήρως την ενέργεια και κάθε στιγμή θα μπορούν να αφήσουν τη χώρα χωρίς αυτήν. Όποιος έχει την ενέργεια, αυτός και διοικεί!
Τα ξέρουμε, είτε λίγο πολύ τα φανταζόμαστε όλοι. Θα μείνουμε άπραγοι ή θα τους πετάξουμε όλους μαζί στη θάλασσα με βαρίδια στο λαιμό (για να πάνε πολύ βαθιά!);
1) Ο πρώτος και σημαντικότερος στόχος είναι ίσως η πλήρης απαξίωση του ατόμου και ως πολίτη και ως εργατικού δυναμικού. Αυτό επιτυγχάνεται σταδιακά με δύο μεθόδους.
Πρώτη μέθοδος να αφαιρεθεί απ το πολίτη η ιδέα ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης με αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Φράσεις όπως "όλοι ίδιοι είναι", "και ποιός να κυβερνήσει;", "δεν αλλάζει τίποτα", αφαιρούν κάθε ιδέα πολιτικής συμμετοχής και αγώνα. Ο πολίτης παύει να αισθάνεται "πολιτικό ον" και δεν ασχολείται πλέον με τη πολιτική, έτσι ώστε οι εξουσιάζοντες να είναι ανενόχλητοι στην εξουσία.
Δεύτερη μέθοδος η συνεχής ελάττωση των αμοιβών, δημοσίων και ιδιωτικών, με σκοπό να φτάσουν να κερδίζουν μόνο τα εντελώς απαραίτητα για το προς το ζην. Αυτό σε συνδυασμό με την αφαίρεση οποιουδήποτε εργασιακού δικαιώματος (κατάργηση εργασιακών συμβάσεων, άρση μονιμότητας δημόσιων υπαλλήλων), οδηγεί οποιονδήποτε εργαζόμενο να ζει υπό το καθεστώς μόνιμης απειλής απολύσεως. Έτσι ζώντας σε καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας και φτώχειας, ούτε καν περνάει απ το μυαλό του οποιαδήποτε διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Μοιάζει όλο και περισσότερο με τους δούλους των πυραμίδων των Φαραώ. Χαράς ευαγγέλια για κάθε επιχειρηματία.
2) Ο δεύτερος στόχος είναι η αφαίρεση κάθε ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας και συγκέντρωσής της σε χέρια λίγων, είτε ιδιωτών είτε πολυεθνικών επιχειρήσεων, όπως είναι σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Άλλωστε το τόνιζαν χρόνια τώρα οι Ευρωπαίοι: "ποιοί είναι οι Έλληνες, που ενώ είναι αδύναμος κρίκος, να έχουν 80 ή 85% ιδιωκατοίκηση"; Σε αυτό αποσκοπούν όλοι οι φόροι που επιβάλονται στην ιδιωτική κατοικία με αποκορύφωμα το πρόσφατο ειδικό φόρο κατοικίας μέσω της ΔΕΗ. Οι πολίτες δε θα μπορούν σιγά σιγά να ανταποκριθούν στους φόρους και θα αναγκαστούν να πουλάνε τα σπίτια τους, τα οποία θα αγοράζονται από εταιρίες, κυρίως πολυεθνικές. Έτσι θα μειωθεί η ιδιωτική περιουσία όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη.
3) Τρίτος στόχος η πώληση (μέσω πολυεθνικών εταιρειών) όλης της δημόσιας περιουσίας και της εκμετάλλευσης πόρων του υπεδάφους καθώς και κάθε μορφής ενέργειας (ηλιακής, υδάτων ή ανέμου). Ήδη η Γερμανία πασχίζει να πάρει τα μερίδιά της "αντί πινακίου φακής". Και πώληση όσο όσο, κάτω απ τη τρομοκρατία της οικονομικής κρίσης. Έτσι παραχωρείται η εθνική κυριαρχία, αφού οι εταιρείες θα ελέγχουν πλήρως την ενέργεια και κάθε στιγμή θα μπορούν να αφήσουν τη χώρα χωρίς αυτήν. Όποιος έχει την ενέργεια, αυτός και διοικεί!
Τα ξέρουμε, είτε λίγο πολύ τα φανταζόμαστε όλοι. Θα μείνουμε άπραγοι ή θα τους πετάξουμε όλους μαζί στη θάλασσα με βαρίδια στο λαιμό (για να πάνε πολύ βαθιά!);
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
"ΑΠΕΧΘΕΣ" ΧΡΕΟΣ;
¨Απεχθές χρέος". Ένας οικονομικός όρος που αναφέρεται σ ένα παγκόσμιο νόμο για τη κήρυξη ενός χρέους ως παράνομου και ανύπαρκτου. Η πρώτη χρήση του νόμου αυτού έγινε απ τις ΗΠΑ το 1879 όταν προσάρτησαν τη Κούβα μετά από το πόλεμο με τους Ισπανούς. Η Κούβα μετέφερε μαζί της ένα τεράστιο χρέος που έπρεπε να πληρώσουν οι ΗΠΑ. Έτσι το χρέος αμφισβητήθηκε και δεν πληρώθηκε ποτέ. Η δεύτερη χρήση του νόμου έγινε πάλι απ τις ΗΠΑ πριν την εισβολή στο Ιράκ. Το Ιράκ και ο Χουσεϊν χρωστούσαν στη Ρωσία και τη Κίνα ένα υψηλό ποσό, λόγω των εξοπλισμών που έπαιρναν απ τα κράτη αυτά. Το οικονομικό συμβούλιο των ΗΠΑ τελείως μυστικά έκανε χρήση αυτού του νόμου και αφού τακτοποιήθηκε, εισέβαλε μετά 3 ημέρες στο Ιράκ. Τελευταία χρήση έγινε απ το κράτος του Ισημερινού (Εκουαδόρ) το οποίο λόγω του χρέους που του δημιούργησαν οι πολιτικοί του θα είχε τη τύχη της Αργεντινής. Ο λαός όμως ξεσηκώθηκε εγκαίρως και έδιωξε τη προδοτική κυβέρνηση οι οποίοι το έσκασαν με ελικόπτερο όπως στην Αργεντινή. Ο νέος πρόεδρος της χώρας, ο Κορέα, έχοντας τη πλειοψηφία του λαού με το μέρος του, χαρακτήρισε το χρέος "απεχθές" και αρνήθηκε να το πληρώσει μέχρι η χώρα να σταθεί στα πόδια της και να παρουσιάσει ανάπτυξη. Αποτέλεσμα; Μέσα σε λίγους μήνες ο Ισημερινός παρουσίασε αλματώδη ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας, ανάπτυξη του κλάδου υγείας και Παιδείας και καλυτέρευση του επιπέδου ζωής των πολιτών.
Ποιοί λόγοι όμως πρέπει να συντρέχουν για να χαρακτηριστεί ένα χρέος ως "απεχθές"; Τρεις προϋποθέσεις: πρώτα ο δανεισμός να έγινε χωρίς τη συντριπτική συναίνεση του λαού (δημοψήφισμα). Δεύτερον οι πιστωτές να γνωρίζουν πριν τις υπογραφές των συμφωνιών, ότι ο λαός δεν συμμετέχει και τρίτον, τα χρήματα των δανείων να μη χρησιμοποιήθηκαν για οικονομικά οφέλη με σημείο αναφοράς τους πολίτες, το λαό (δηλαδή δεν χρησιμοποιήθηκαν όπως έπρεπε). Και οι τρεις αυτοί λόγοι συντρέχουν στο ελληνικό χρέος: Η υπαγωγή και ο δανεισμός απ το ΔΝΤ και την ΕΚΤ υπογράφτηκαν χωρίς τη συναίνεση των πολιτών. Οι πιστωτές το γνώριζαν αυτό και τρίτον: τα χρήματα του δανείου πήγαν όχι για να ενισχυθεί η ανάπτυξη αλλά για να σωθούν τα τραπεζικά ιδρύματα (105 δις ευρώ). Άρα οι προϋποθέσεις εκπληρούνται, άρα το χρέος είναι απεχθές και μη πληρωτέο, τουλάχιστον προς το παρών. Όταν η Ελλάδα παρουσιάσει ανάπτυξη και ισορροπήσει τους ισολογισμούς της, το ξανασυζητά, ίσως και σε 10 χρόνια!
Ποιός όμως πολιτικός θα ορθώσει ανάστημα και θα έχει το σθένος να πει κάτι τέτοιο; Μήπως αυτοί που είχαν πιστόλια (άσφαιρα) πάνω στο τραπέζι και χειροβομβίδες μαϊμού; Ενώ κάτω απ το τραπέζι τα χέρια έκαναν σφιχτές χειραψίες και πάρε δώσε χρημάτων; Ή μήπως αυτοί που κάθονται στα έδρανα των τριακοσίων και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η τσέπη τους; Γιατί κανείς δεν παραιτείται απ το αξίωμά του; Γιατί απλά δεν διαφωνεί με τίποτα. Ξοφλημένοι και καμένοι από χέρι εδώ και χρόνια συνεχίζουν να εξασφαλίζουν τις οικογένειές τους μέχρι τρίτης γενεάς.
Το χρέος είναι απεχθές, φτάνει να το διεκδικήσουμε!
Ποιοί λόγοι όμως πρέπει να συντρέχουν για να χαρακτηριστεί ένα χρέος ως "απεχθές"; Τρεις προϋποθέσεις: πρώτα ο δανεισμός να έγινε χωρίς τη συντριπτική συναίνεση του λαού (δημοψήφισμα). Δεύτερον οι πιστωτές να γνωρίζουν πριν τις υπογραφές των συμφωνιών, ότι ο λαός δεν συμμετέχει και τρίτον, τα χρήματα των δανείων να μη χρησιμοποιήθηκαν για οικονομικά οφέλη με σημείο αναφοράς τους πολίτες, το λαό (δηλαδή δεν χρησιμοποιήθηκαν όπως έπρεπε). Και οι τρεις αυτοί λόγοι συντρέχουν στο ελληνικό χρέος: Η υπαγωγή και ο δανεισμός απ το ΔΝΤ και την ΕΚΤ υπογράφτηκαν χωρίς τη συναίνεση των πολιτών. Οι πιστωτές το γνώριζαν αυτό και τρίτον: τα χρήματα του δανείου πήγαν όχι για να ενισχυθεί η ανάπτυξη αλλά για να σωθούν τα τραπεζικά ιδρύματα (105 δις ευρώ). Άρα οι προϋποθέσεις εκπληρούνται, άρα το χρέος είναι απεχθές και μη πληρωτέο, τουλάχιστον προς το παρών. Όταν η Ελλάδα παρουσιάσει ανάπτυξη και ισορροπήσει τους ισολογισμούς της, το ξανασυζητά, ίσως και σε 10 χρόνια!
Ποιός όμως πολιτικός θα ορθώσει ανάστημα και θα έχει το σθένος να πει κάτι τέτοιο; Μήπως αυτοί που είχαν πιστόλια (άσφαιρα) πάνω στο τραπέζι και χειροβομβίδες μαϊμού; Ενώ κάτω απ το τραπέζι τα χέρια έκαναν σφιχτές χειραψίες και πάρε δώσε χρημάτων; Ή μήπως αυτοί που κάθονται στα έδρανα των τριακοσίων και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η τσέπη τους; Γιατί κανείς δεν παραιτείται απ το αξίωμά του; Γιατί απλά δεν διαφωνεί με τίποτα. Ξοφλημένοι και καμένοι από χέρι εδώ και χρόνια συνεχίζουν να εξασφαλίζουν τις οικογένειές τους μέχρι τρίτης γενεάς.
Το χρέος είναι απεχθές, φτάνει να το διεκδικήσουμε!
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΔΝΤ;
Ο δημοσιογράφος Φ. Παπούλιας στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (31/10/2010) αναφέρεται στο ερώτημα: "Τι μπορεί να συνδέει τη CIA και τις μεθόδους ανακρίσεων που χρησιμοποιεί, με το ΔΝΤ και τη Παγκόσμια Τράπεζα;" και συνεχίζει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες αναφερόμενος στην αποκάλυψη της Καναδής δημοσιογράφου και καθηγήτριας Πανεπιστημίου Ναόμι Κλάϊν ότι η "θεραπεία του σοκ" που η CIA εφαρμόζει απ το 1950, βρίσκει εφαρμογή στις μεθόδους που προτείνει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα για να φέρουν στον "ίσιο δρόμο" παραστρατημένες οικονομίες.
"Ο επικεφαλής των πειραμάτων της CIA τη δεκαετία του '50, δρ. Γιούεν Κάμερον, πίστευε ότι ο μοναδικός τρόπος για να διδάξει στους "ασθενείς" του, νέους και υγιείς τρόπους συμπεριφοράς, ήταν να μπει στο μυαλό τους και να σπάσει τα παλιά παθολογικά νοητικά σχήματα. Για τη μαζική απώλεια όλων των αναμνήσεων χρησιμοποιούσε μια σειρά ηλεκτροσόκ. Όταν είχε επιτευχθεί η "πλήρης αποδόμηση" της προσωπικότητας του "ασθενή", μπορούσε ν αρχίσει η ψυχική καθοδήγηση.
Το έργο του Κάμερον ζήλεψε ο οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Μίλτον Φρίντμαν (μακαρίτης πλέον): "Αντί για ηλεκτροσόκ συνιστούσε "το πικρό φάρμακο", όπως το ονόμαζε, προκειμένου να επαναφέρει στρεβλωμένες οικονομίες σε υγιή κατάσταση. Έγραφε το 1982: "Όταν ξεσπάει μια κρίση οι ηγέτες είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι είναι ή ισχυρίζονται ότι είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι αναστολής της δημοκρατίας." Μήπως αυτό θυμίζει διαδικασία ψήφισης του Μνημόνιου;
Τα ανώτερα στελέχη του ΔΝΤ υιοθέτησαν τη θεωρία του σοκ επισημαίνοντας το 1996: "οι άνθρωποι μπορεί ν αντιστέκονται σε τμηματικές αλλαγές (π.χ. περικοπή προγραμμάτων υγείας) αλλά, αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας". Όπως στα πειράματα του Κάμερον, που οι "ασθενείς" μετά το ηλεκτροσόκ ήταν "χαμένοι". Και αν ο Κάμερον χρησιμοποιούσε στα πειράματα και ψυχότροπα φάρμακα, το οικονομικό σοκ βρήκε τη διαφθορά. "Η διαφθορά των πάντων, είτε υπάρχει είτε εφευρίσκεται, ευθύνεται για την όποια αποτυχία. Η CIA επισημαίνει ότι "οι κρατούμενοι πρέπει να βρίσκονται συνεχώς υπό το καθεστώς σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και έκπληξης. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει σοκ." Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωνίες. Όταν όμως ο μηχανισμός του σοκ γίνει κατανοητός απ το σύνολο του λαού, είναι δυσκολότερο να υπάρξει σύγχυση καθώς οι κοινωνίες γίνονται πιο ανθεκτικές στο σοκ. Η μνήμη είναι ο μεγαλύτερος αποσοβητής των σοκ, υποστηρίζει η Κλάϊν και υπενθυμίζει πως όταν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχασαν τις χώρες-πελάτες της Λατινικής Αμερικής, στράφηκαν στην Ευρώπη και αναζήτησαν νέες χώρες.
Το ΔΝΤ υποστηρίζει χώρες με δικτατορικά καθεστώτα φιλικά προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Το 1960 χρημοτοδότησε στη Βραζιλία με δεκάδες δισ. δολάρια τη δικτατορία του Branco, ενώ αρνήθηκε κάθε βοήθεια στη προηγούμενη δημοκρατική κυβέρνηση. Χώρες με δικτατορίες γίνονται μέλη του ΔΝΤ, όπως: Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή (Πινοσέτ), Κένυα, Νιγηρία, Φιλιππίνες, Σουδάν, Ταϋλάνδη, Παραγουάη, Ζαΐρ. Σε όλες ανεξαίρετα τις χώρες υπήρξαν ίδια αποτελέσματα: ύφεση, κοινωνικές εντάσεις και πολιτικές ανακατατάξεις.
Το ΔΝΤ δεν είναι μια συνηθισμένη Τράπεζα που δέχθηκε να μας δανείσει από συμπόνοια, αλλά ένας πολιτικός οργανισμός στην υπηρεσία των συμφερόντων των ΗΠΑ. Διεισδύει στο εσωτερικό μιας χώρας, για να την οδηγήσει στην οικονομική και κοινωνική αποσύνθεση, ώστε να γίνει ένα πειθήνιο πιόνι πάνω στη σκακιέρα της πλανητικής στρατηγικής των ΗΠΑ.
"Ο επικεφαλής των πειραμάτων της CIA τη δεκαετία του '50, δρ. Γιούεν Κάμερον, πίστευε ότι ο μοναδικός τρόπος για να διδάξει στους "ασθενείς" του, νέους και υγιείς τρόπους συμπεριφοράς, ήταν να μπει στο μυαλό τους και να σπάσει τα παλιά παθολογικά νοητικά σχήματα. Για τη μαζική απώλεια όλων των αναμνήσεων χρησιμοποιούσε μια σειρά ηλεκτροσόκ. Όταν είχε επιτευχθεί η "πλήρης αποδόμηση" της προσωπικότητας του "ασθενή", μπορούσε ν αρχίσει η ψυχική καθοδήγηση.
Το έργο του Κάμερον ζήλεψε ο οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Μίλτον Φρίντμαν (μακαρίτης πλέον): "Αντί για ηλεκτροσόκ συνιστούσε "το πικρό φάρμακο", όπως το ονόμαζε, προκειμένου να επαναφέρει στρεβλωμένες οικονομίες σε υγιή κατάσταση. Έγραφε το 1982: "Όταν ξεσπάει μια κρίση οι ηγέτες είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι είναι ή ισχυρίζονται ότι είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι αναστολής της δημοκρατίας." Μήπως αυτό θυμίζει διαδικασία ψήφισης του Μνημόνιου;
Τα ανώτερα στελέχη του ΔΝΤ υιοθέτησαν τη θεωρία του σοκ επισημαίνοντας το 1996: "οι άνθρωποι μπορεί ν αντιστέκονται σε τμηματικές αλλαγές (π.χ. περικοπή προγραμμάτων υγείας) αλλά, αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας". Όπως στα πειράματα του Κάμερον, που οι "ασθενείς" μετά το ηλεκτροσόκ ήταν "χαμένοι". Και αν ο Κάμερον χρησιμοποιούσε στα πειράματα και ψυχότροπα φάρμακα, το οικονομικό σοκ βρήκε τη διαφθορά. "Η διαφθορά των πάντων, είτε υπάρχει είτε εφευρίσκεται, ευθύνεται για την όποια αποτυχία. Η CIA επισημαίνει ότι "οι κρατούμενοι πρέπει να βρίσκονται συνεχώς υπό το καθεστώς σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και έκπληξης. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει σοκ." Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωνίες. Όταν όμως ο μηχανισμός του σοκ γίνει κατανοητός απ το σύνολο του λαού, είναι δυσκολότερο να υπάρξει σύγχυση καθώς οι κοινωνίες γίνονται πιο ανθεκτικές στο σοκ. Η μνήμη είναι ο μεγαλύτερος αποσοβητής των σοκ, υποστηρίζει η Κλάϊν και υπενθυμίζει πως όταν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχασαν τις χώρες-πελάτες της Λατινικής Αμερικής, στράφηκαν στην Ευρώπη και αναζήτησαν νέες χώρες.
Το ΔΝΤ υποστηρίζει χώρες με δικτατορικά καθεστώτα φιλικά προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Το 1960 χρημοτοδότησε στη Βραζιλία με δεκάδες δισ. δολάρια τη δικτατορία του Branco, ενώ αρνήθηκε κάθε βοήθεια στη προηγούμενη δημοκρατική κυβέρνηση. Χώρες με δικτατορίες γίνονται μέλη του ΔΝΤ, όπως: Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή (Πινοσέτ), Κένυα, Νιγηρία, Φιλιππίνες, Σουδάν, Ταϋλάνδη, Παραγουάη, Ζαΐρ. Σε όλες ανεξαίρετα τις χώρες υπήρξαν ίδια αποτελέσματα: ύφεση, κοινωνικές εντάσεις και πολιτικές ανακατατάξεις.
Το ΔΝΤ δεν είναι μια συνηθισμένη Τράπεζα που δέχθηκε να μας δανείσει από συμπόνοια, αλλά ένας πολιτικός οργανισμός στην υπηρεσία των συμφερόντων των ΗΠΑ. Διεισδύει στο εσωτερικό μιας χώρας, για να την οδηγήσει στην οικονομική και κοινωνική αποσύνθεση, ώστε να γίνει ένα πειθήνιο πιόνι πάνω στη σκακιέρα της πλανητικής στρατηγικής των ΗΠΑ.
Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
...Συνέχεια από το προηγούμενο
ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Ο Καραμανλής (Κώστας) κλείνει συμφωνία με τη Ρωσία για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξ/λης, Αυτό ήταν κακό για τους Αμερικανούς, γιατί:
1) θα κερδίζαμε υγιή χρήματα, ξανά, μετά από 30 χρόνια.
2} Ποιός θα τολμούσε να πειράξει συμφέροντα του Πούτιν
3) Αν το παραμύθι "μπαμπούλας" Τουρκία κατέρρεε, θα σταματούσε η αγορά οπλικών συστημάτων από Αμερική.
Αυτοί και άλλοι πολλοί λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο Καραμανλής. Ο Γιωργάκης Παπανδρέου (Τζέφρυ), τπόσχεται χρήμα στο λαό, ο οποίος παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασόκ στα εθνικά θέματα και τον ψηφίζει. Με το που βγαίνει λέει το αντίθετο, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά διαψεύδεται από πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει (Προβόπουλος, Αϊβαλιώτης). Στη καλύτερη περίπτωση είναι ανόητος και ανεύθυνος και στη χειρότερη ήξερε τι έκανε με δόλο.
Στο τέλος του 2009 (κι ενώ δεν δανείζεται με επιτόκια της τάξης του 1%) η Κυβέρνηση ανακοινώνει από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα είχαν παραποιηθεί. Τα επιτόκια εκτοξεύονται. Ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOKUS (θυμάστε την Αφροδίτη στο εξώφυλλο;) Ηubert Burda, ιδιοκτήτης 250 περιοδικών, καναλιών κλπ. είναι και μέλος οικονομικών funds. Αυτός μέσω ΜΜΕ πιέζει να μη πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια απ την ΕΕ. Ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί απ την ΕΕ υποστήριξη στην Ελλάδα. Οι δύο κύριοι είναι σύμβουλοι της Goldman Sachs, της JP Morgan και της Deutsche Bank. Αν πείθανε να μη παίρναμε χαμηλότοκα δάνεια απ τη ΕΕ, αναγκαστικά θα παίρναμε με μεγαλύτερο τόκο απ τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutshe Bank, με το τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω.
Ο Ομπάμα τυπώνει σε δύο χρόνια τόσα δολάρια, όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική απ τον Β΄Παγκόσμιο. Φυσικά χωρίς αντίκρυσμα, αλλά πρέπει να αποκτήσει κλέβοντας από κάποιο άλλο νόμισμα με αξία. Ποιό; το ευρώ.
Ο Γιωργάκης ένα μήνα μετά την εκλογή του, γευματίζει στο ξενοδοχείο "Πεντελικό" στη Κηφισιά, με τον πρόεδρο της Goldman Sachs Γκάρυ Κοέν, τη Κατσέλη, το Δρούτσα (απ τους μαγείρους του σχεδίου Ανάν) και το Παπακωνσταντίνου. Δεν γίνεται η συνάντηση όπως θα έπρεπε στο Μαξίμου, αλλά σε ξενοδοχείο. Η Γαλλική Le Monde, λέει σε άρθρο της ότι: " Η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα στην Ευρώπη και μεταξύ αυτών αναφέρει ότι "τοποθέτησαν" το Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί." Μετά τη συνάντηση λοιπόν στο Πεντελικό, ο Χριστοδούλου διορίζεται Πρόεδρος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ). Τυχαίο;
Νωρίτερα οι τρεις εταιρείες έβγαλαν στην αγορά ένα "προϊόν¨ζητώντας επενδυτές-τζογαδόρους για να τζογάρουν στη χρεωκοπία της Ελλάδας. Η Deutsche Bank βγάζει ανακοίνωση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Τα ΜΜΕ σαν "παπαγαλάκια" διαδίδουν τέτοιες ειδήσεις και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Τα CDS (ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) μεγαλώνουν. Οι έξυπνοι κερδοσκοπούν (το έκανε η Μέρκελ, ναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς...), δανειζόμενοι με 3% και μετά μας δανείζουν με 7%. Η διαφορά 4% είναι τα SPREADS.
(Σημείωση.: οι τρεις εταιρείες ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως.)
ΔΝΤ
Το υποτιθέμενο χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ. Από αυτά το 60% είναι σε Κρατικά ομόλογα, που αγοράζουν μέσω Τραπεζών οι επενδυτές με σκοπό κάποιο κέρδος. Άρα ενώ φαίνεται σαν χρέος, ΔΕΝ είναι αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει τη Τράπεζα γι αυτά. Εφ όσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να ζητήσει αντάλλαγμα. Ο Γιωργάκης όμως με τις υπογραφές στο ΔΝΤ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους-ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά. Και εφ όσον είναι υπαρκτά, ζητούνται και αξιώσεις απ αυτούς που χρωστάμε... Πόσο τυχαίο είναι ότι ο Γιωργάκης το πρώτο πράγμα που έκανε σαν πρωθυπουργός, ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει τη κρατική περιουσία που, τι ειρωνεία, είναι όσο και το χρέος μας;
ΤΕΛΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι τελικοί στόχοι είναι η "συνεκμετάλλευση" στα πετρέλαια του Αιγαίου (που θα γεμίσει "γκρίζες ζώνες" όπου υπάρχει πετρέλαιο), η συνεκμετάλλευση του αερίου στη Κρήτη, και η αρπαγή του ορυκτού πλούτου (χαλκός, ουράνιο, χρυσός κ α.). Ευτυχώς που θα υπάρχουν οι αλλοδαποί στην Ελλάδα, γιατί εμείς σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία, λόγω υπογεννητικότητας, σε τρεις γενιές θα εξαφανιστούμε! Αυτοί ίσως ζήσουν καλύτερα.
ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Ο Καραμανλής (Κώστας) κλείνει συμφωνία με τη Ρωσία για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξ/λης, Αυτό ήταν κακό για τους Αμερικανούς, γιατί:
1) θα κερδίζαμε υγιή χρήματα, ξανά, μετά από 30 χρόνια.
2} Ποιός θα τολμούσε να πειράξει συμφέροντα του Πούτιν
3) Αν το παραμύθι "μπαμπούλας" Τουρκία κατέρρεε, θα σταματούσε η αγορά οπλικών συστημάτων από Αμερική.
Αυτοί και άλλοι πολλοί λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο Καραμανλής. Ο Γιωργάκης Παπανδρέου (Τζέφρυ), τπόσχεται χρήμα στο λαό, ο οποίος παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασόκ στα εθνικά θέματα και τον ψηφίζει. Με το που βγαίνει λέει το αντίθετο, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά διαψεύδεται από πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει (Προβόπουλος, Αϊβαλιώτης). Στη καλύτερη περίπτωση είναι ανόητος και ανεύθυνος και στη χειρότερη ήξερε τι έκανε με δόλο.
Στο τέλος του 2009 (κι ενώ δεν δανείζεται με επιτόκια της τάξης του 1%) η Κυβέρνηση ανακοινώνει από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα είχαν παραποιηθεί. Τα επιτόκια εκτοξεύονται. Ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOKUS (θυμάστε την Αφροδίτη στο εξώφυλλο;) Ηubert Burda, ιδιοκτήτης 250 περιοδικών, καναλιών κλπ. είναι και μέλος οικονομικών funds. Αυτός μέσω ΜΜΕ πιέζει να μη πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια απ την ΕΕ. Ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί απ την ΕΕ υποστήριξη στην Ελλάδα. Οι δύο κύριοι είναι σύμβουλοι της Goldman Sachs, της JP Morgan και της Deutsche Bank. Αν πείθανε να μη παίρναμε χαμηλότοκα δάνεια απ τη ΕΕ, αναγκαστικά θα παίρναμε με μεγαλύτερο τόκο απ τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutshe Bank, με το τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω.
Ο Ομπάμα τυπώνει σε δύο χρόνια τόσα δολάρια, όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική απ τον Β΄Παγκόσμιο. Φυσικά χωρίς αντίκρυσμα, αλλά πρέπει να αποκτήσει κλέβοντας από κάποιο άλλο νόμισμα με αξία. Ποιό; το ευρώ.
Ο Γιωργάκης ένα μήνα μετά την εκλογή του, γευματίζει στο ξενοδοχείο "Πεντελικό" στη Κηφισιά, με τον πρόεδρο της Goldman Sachs Γκάρυ Κοέν, τη Κατσέλη, το Δρούτσα (απ τους μαγείρους του σχεδίου Ανάν) και το Παπακωνσταντίνου. Δεν γίνεται η συνάντηση όπως θα έπρεπε στο Μαξίμου, αλλά σε ξενοδοχείο. Η Γαλλική Le Monde, λέει σε άρθρο της ότι: " Η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα στην Ευρώπη και μεταξύ αυτών αναφέρει ότι "τοποθέτησαν" το Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί." Μετά τη συνάντηση λοιπόν στο Πεντελικό, ο Χριστοδούλου διορίζεται Πρόεδρος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ). Τυχαίο;
Νωρίτερα οι τρεις εταιρείες έβγαλαν στην αγορά ένα "προϊόν¨ζητώντας επενδυτές-τζογαδόρους για να τζογάρουν στη χρεωκοπία της Ελλάδας. Η Deutsche Bank βγάζει ανακοίνωση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Τα ΜΜΕ σαν "παπαγαλάκια" διαδίδουν τέτοιες ειδήσεις και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Τα CDS (ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) μεγαλώνουν. Οι έξυπνοι κερδοσκοπούν (το έκανε η Μέρκελ, ναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς...), δανειζόμενοι με 3% και μετά μας δανείζουν με 7%. Η διαφορά 4% είναι τα SPREADS.
(Σημείωση.: οι τρεις εταιρείες ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως.)
ΔΝΤ
Το υποτιθέμενο χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ. Από αυτά το 60% είναι σε Κρατικά ομόλογα, που αγοράζουν μέσω Τραπεζών οι επενδυτές με σκοπό κάποιο κέρδος. Άρα ενώ φαίνεται σαν χρέος, ΔΕΝ είναι αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει τη Τράπεζα γι αυτά. Εφ όσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να ζητήσει αντάλλαγμα. Ο Γιωργάκης όμως με τις υπογραφές στο ΔΝΤ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους-ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά. Και εφ όσον είναι υπαρκτά, ζητούνται και αξιώσεις απ αυτούς που χρωστάμε... Πόσο τυχαίο είναι ότι ο Γιωργάκης το πρώτο πράγμα που έκανε σαν πρωθυπουργός, ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει τη κρατική περιουσία που, τι ειρωνεία, είναι όσο και το χρέος μας;
ΤΕΛΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι τελικοί στόχοι είναι η "συνεκμετάλλευση" στα πετρέλαια του Αιγαίου (που θα γεμίσει "γκρίζες ζώνες" όπου υπάρχει πετρέλαιο), η συνεκμετάλλευση του αερίου στη Κρήτη, και η αρπαγή του ορυκτού πλούτου (χαλκός, ουράνιο, χρυσός κ α.). Ευτυχώς που θα υπάρχουν οι αλλοδαποί στην Ελλάδα, γιατί εμείς σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία, λόγω υπογεννητικότητας, σε τρεις γενιές θα εξαφανιστούμε! Αυτοί ίσως ζήσουν καλύτερα.
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Το παρακάτω κείμενο πρέπει να διαβαστεί κι από τα παιδιά μας για να ξέρουν τι θα πληρώνουν τα επόμενα 40 με 45 χρόνια. Τόσα θα χρειαστούν. Επίσης λόγω μεγάλου μεγέθους το κείμενο θα δημοσιευτεί σε δύο κομμάτια.
"Το καθεστώς της δικτατορίας (1967-1974) παραδίδει στον "Εθνάρχη" (Κων/νος Καραμανλής), υγιές χρέος 330 εκατομμύρια δραχμές. Υγιές γιατί λόγω μεγάλης βιομηχανικής ανάπτυξης και λίγων δανείων το χρέος αυτό αυτοεξοφλείται. Ο "Εθνάρχης" μετατρέπει το χρέος αυτό μετά από 7 χρόνια σε 8 δισεκατομμύρια δραχμές (σημειώστε εδώ και το ρόλο της πετρελαϊκής κρίσης που ξέσπασε αυτό το διάστημα).
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κλείνει με δύο τρόπους (υπέρ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια 5ετία) υγιείς μέχρι τότε βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κ.ά.). Το οικονομικό σύστημα που εφαρμόζεται λέγεται "ΕASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους, δηλ. παίρνει δάνεια (από Τράπεζες που είχαν σχεδιάσει, οργανώσει και χρηματοδοτήσει τη δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα γεμίζοντας την εγχώρια αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η Ελλάδα για πρώτη φορά να καταναλώνει περισσότερα απ όσα παράγει, βάζοντάς την έτσι πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM. Σκοπός του "Τσοβόλα δώστα όλα (Υπουργός Οικονομίας)", δεν είναι η φιλανθρωπία, αλλά στο ότι:
1) πρέπει ο λαός να συνηθίσει να ξοδεύει πολύ
2) πρέπει να "δέσει" την Ελλάδα με τα δάνεια στις Τράπεζες
3) για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και μετά σε επίπεδο Κράτους.
Ο Μητσοτάκης το 1989-1993 βασιζόμενος στη κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέου, θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις "χαρίσει σε ιδιώτες, με το αζημίωτο φυσικά.
Ο Σημίτης (1996-2004) κάνει τη συμφωνία με την GOLDMAN SACHS (Εβραϊκών συμφερόντων) για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά κι έτσι να μπούμε στο ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πληρώθηκε με πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ απ την Ελλάδα. Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης, γιατί η Goldman γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας.
Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο έκαναν τα στραβά μάτια;
Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος κάνανε τα στραβά μάτια γιατί η Ελλάδα σαν μη βιομηχανική χώρα δεν ήταν απειλή για τη Γερμανία ή τη Γαλλία. Αντιθέτως ήταν μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, πως; Θα μας δάνειζαν με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουν εδώ θα τα ξανάπαιρναν πίσω λόγω BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Miele, AEG, Renault, Peugeot, Citroen, δικών τους σούπερ-μάρκετ και κυρίως οπλικών συστημάτων.
Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο Κράτους είχε φτάσει στο ζενίθ (η Ελλάδα χρωστάει πάρα πολλά στις Τράπεζες) έπρεπε να βρεθεί τρόπος από επίπεδο Κράτους να περάσει το χρέος σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο της απάτης του Χρηματιστηρίου, που όλοι ξεχάσαμε. Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να βάλουν ως και τους βοσκούς να "παίξουν" στο Χρηματιστήριο. Όταν πλέον το 98% των Ελλήνων ήταν μέσα στο Χρηματιστήριο, ήρθε η ώρα του Σόρρος (χρηματιστή-επιχειρηματία). Σκάει μύτη ο Σόρρος και αρχίζει το κατρακύλισμα. Παίρνουν έτσι όλα τα χρήματα που είχαν δώσει στο λαό μέσω "EASY MONEY SYSTEM" μέσω του Ανδρέα. Όλα όμως τώρα αρχίζουν.
Δεδομένου ότι στην αγορά δεν υπάρχει ρευστό (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας μόνο τα χρέη των τόκων), οι ανάγκες των μικρομάγαζων για ρευστό και αφού οι ανάγκες των ανθρώπων για αγορά κατοικίας είναι πάντα δεδομένη, εμφανίζονται οι Τράπεζες που ανοίγουν τις κάνουλες δανείων ενεργοποιώντας έτσι το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσει η οικονομία; Φυσικά και όχι. Σκοπός ήταν να προχωρήσουν στο "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων που σημαίνει:
1) επειδή μας βαραίνουν κρατικά χρέη απ τα δάνεια του Ανδρέα, μπαίνουν πάλι τρελοί φόροι, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αλλά αυτό σημαίνει ακρίβεια.
2) το ρευστό στην αγορά δεν είναι υγιές, αλλά με τοκογλυφικούς όρους και
3) οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας, τα βάρη στους πολίτες αβάσταχτα. Και ερχόμαστε στο πρώτο βήμα για το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο Κράτους. Πριν ένα χρόνο, το 2009, οι Τράπεζες κλείνουν ξαφνικά τις κάνουλες των δανείων. Ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
"Το καθεστώς της δικτατορίας (1967-1974) παραδίδει στον "Εθνάρχη" (Κων/νος Καραμανλής), υγιές χρέος 330 εκατομμύρια δραχμές. Υγιές γιατί λόγω μεγάλης βιομηχανικής ανάπτυξης και λίγων δανείων το χρέος αυτό αυτοεξοφλείται. Ο "Εθνάρχης" μετατρέπει το χρέος αυτό μετά από 7 χρόνια σε 8 δισεκατομμύρια δραχμές (σημειώστε εδώ και το ρόλο της πετρελαϊκής κρίσης που ξέσπασε αυτό το διάστημα).
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κλείνει με δύο τρόπους (υπέρ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια 5ετία) υγιείς μέχρι τότε βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κ.ά.). Το οικονομικό σύστημα που εφαρμόζεται λέγεται "ΕASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους, δηλ. παίρνει δάνεια (από Τράπεζες που είχαν σχεδιάσει, οργανώσει και χρηματοδοτήσει τη δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα γεμίζοντας την εγχώρια αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η Ελλάδα για πρώτη φορά να καταναλώνει περισσότερα απ όσα παράγει, βάζοντάς την έτσι πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM. Σκοπός του "Τσοβόλα δώστα όλα (Υπουργός Οικονομίας)", δεν είναι η φιλανθρωπία, αλλά στο ότι:
1) πρέπει ο λαός να συνηθίσει να ξοδεύει πολύ
2) πρέπει να "δέσει" την Ελλάδα με τα δάνεια στις Τράπεζες
3) για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και μετά σε επίπεδο Κράτους.
Ο Μητσοτάκης το 1989-1993 βασιζόμενος στη κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέου, θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις "χαρίσει σε ιδιώτες, με το αζημίωτο φυσικά.
Ο Σημίτης (1996-2004) κάνει τη συμφωνία με την GOLDMAN SACHS (Εβραϊκών συμφερόντων) για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά κι έτσι να μπούμε στο ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πληρώθηκε με πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ απ την Ελλάδα. Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης, γιατί η Goldman γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας.
Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο έκαναν τα στραβά μάτια;
Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος κάνανε τα στραβά μάτια γιατί η Ελλάδα σαν μη βιομηχανική χώρα δεν ήταν απειλή για τη Γερμανία ή τη Γαλλία. Αντιθέτως ήταν μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, πως; Θα μας δάνειζαν με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουν εδώ θα τα ξανάπαιρναν πίσω λόγω BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Miele, AEG, Renault, Peugeot, Citroen, δικών τους σούπερ-μάρκετ και κυρίως οπλικών συστημάτων.
Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο Κράτους είχε φτάσει στο ζενίθ (η Ελλάδα χρωστάει πάρα πολλά στις Τράπεζες) έπρεπε να βρεθεί τρόπος από επίπεδο Κράτους να περάσει το χρέος σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο της απάτης του Χρηματιστηρίου, που όλοι ξεχάσαμε. Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να βάλουν ως και τους βοσκούς να "παίξουν" στο Χρηματιστήριο. Όταν πλέον το 98% των Ελλήνων ήταν μέσα στο Χρηματιστήριο, ήρθε η ώρα του Σόρρος (χρηματιστή-επιχειρηματία). Σκάει μύτη ο Σόρρος και αρχίζει το κατρακύλισμα. Παίρνουν έτσι όλα τα χρήματα που είχαν δώσει στο λαό μέσω "EASY MONEY SYSTEM" μέσω του Ανδρέα. Όλα όμως τώρα αρχίζουν.
Δεδομένου ότι στην αγορά δεν υπάρχει ρευστό (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας μόνο τα χρέη των τόκων), οι ανάγκες των μικρομάγαζων για ρευστό και αφού οι ανάγκες των ανθρώπων για αγορά κατοικίας είναι πάντα δεδομένη, εμφανίζονται οι Τράπεζες που ανοίγουν τις κάνουλες δανείων ενεργοποιώντας έτσι το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσει η οικονομία; Φυσικά και όχι. Σκοπός ήταν να προχωρήσουν στο "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων που σημαίνει:
1) επειδή μας βαραίνουν κρατικά χρέη απ τα δάνεια του Ανδρέα, μπαίνουν πάλι τρελοί φόροι, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αλλά αυτό σημαίνει ακρίβεια.
2) το ρευστό στην αγορά δεν είναι υγιές, αλλά με τοκογλυφικούς όρους και
3) οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας, τα βάρη στους πολίτες αβάσταχτα. Και ερχόμαστε στο πρώτο βήμα για το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο Κράτους. Πριν ένα χρόνο, το 2009, οι Τράπεζες κλείνουν ξαφνικά τις κάνουλες των δανείων. Ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ (ΟΜΙΛΟΣ ROCKEFELLER)-ΕΝΑ ΔΙΑΡΚΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ
Τα συμπεράσματα του συνεδρίου που έγινε 6-8 Νοεμβρίου στο Σαν Φραντζίσκο
(του Χρήστου Παρίση-δικηγόρου)
Καθ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα η φαρμακευτική βιομηχανία δομήθηκε και οργανώθηκε με στόχο να ελέγξει τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε όλο το κόσμο με τα εγκεκριμένα και επομένως κερδοφόρα συνθετικά φάρμακα. Αυτή η βιομηχανία δεν εξελίχθηκε φυσικά. Αντίθετα ήταν μια απόφαση επένδυσης που λήφθηκε από μια χούφτα πλούσιων και αδίστακτων επιχειρηματιών, που καθόρισαν το ανθρώπινο σώμα ως αγορά των προϊόντων τους.
Η κατευθυντήρια δύναμη αυτής της βιομηχανίας ήταν ο όμιλος Rockefeller. Έλεγχαν ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα το 90% της πετροχημικής βιομηχανίας των ΗΠΑ και αναζητούσαν νέες ευκαιρίες επένδυσης παγκοσμίως. Μια άλλη επενδυτική ομάδα διαμορφώθηκε γύρω απ τον όμιλο Rotschild.
Μετά απ την Standart Oil των Rockefeller (σήμερα ΕΧΧΟΝ), το δεύτερο φαρμακευτικό/πετροχημικό συγκρότιμα ήταν το ΙG FARBEN με έδρα τη Γερμανία. Αυτό το συγκρότημα ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για τη πολιτική άνοδο στην εξουσία του Χίτλερ και την από κοινού επιχείρηση κατάκτησης της Ευρώπης. Η IG FARBEN ήταν η μητρική εταιρεία της ΙG AUSCHWITZ, της μεγαλύτερης βιομηχανικής εγκατάστασης αυτού του χημικού καρτέλ έξω απ τη Γερμανία. Ένα μεγάλο μέρος του πλούτου αυτού του καρτέλ χτίστηκε πάνω στο αίμα και το πόνο των σκλάβων εργατών, μαζί και εκείνων του στρατοπέδου συγκέντρωσης Auschwitz.
Η IG FARBEN ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος στη STANDART OIL του Rockefeller και αντίστροφα. Στη δικη της Νυρεμβέργης (1947), αρκετοί απ τους διευθυντές του καρτέλ IG FARBEN βρέθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μαζικών δολοφονιών, λεηλασίας και άλλων εγκλημάτων. Το πολεμικό δικαστήριο διέλυσε την IG FARBEN στις θυγατρικές επιχειρήσεις HOECHST, BAYER και BASF. Σήμερα κάθε μια από αυτές είναι μεγαλύτερη απ όσο ήταν η μητρική IG FARBEN.
Το καρτέλ του φαρμάκου είναι υπεύθυνο για τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων από καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο και άλλες ασθένειες, που θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί και εξαλειφθεί κατά μεγάλο μέρος από καιρό. Αυτός ο θάνατος εκατομμυρίων δεμ είναι από σύμπτωση, ούτε αμέλεια. Συστηματικά έχει οργανωθεί από τη φαρμακευτική βιομηχανία με μόνο σκοπό να επεκτείνει μια παγκόσμια αγορά φαρμάκων αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η αγορά τους είναι το ανθρώπινο σώμα και η απόδοση της επένδυσης εξαρτάται απ τη συνέχεια και επέκταση των ασθενειών. Αντίθετα η πρόληψη και η εξάλειψη οποιασδήποτε ασθένειας μειώνει ή και εξαφανίζει τις αγορές για τα φάρμακα. Για να κάνουν αυτά τα εγκλήματα, οι εταιρείες χρησιμοποιούν ένα λαβύρινθο εκτελεστών και συνεργών στην επιστήμη, στην ιατρική, στα ΜΜΕ και στη πολιτική. Ολόκληρες κυβερνήσεις ελέγχονται και κατευθύνονται απ τη φαρμακευτική βιομηχανία και τους ανώτερους υπαλλήλους της. Η νομοθετική λειτουργία έχει διαφθαρεί για να προάγει την "επιχείρηση με την ασθένεια", διακινδυνεύοντας υγεία και ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων αθώων ασθενών και υγιών ανθρώπων.
Ο όμιλος Rockefeller ήταν ο μεγαλύτερος χορηγός στην εκλογή G.Bush. Με την εκλογή του απέκτεισε ο όμιλος άμεση πρόσβαση στο Λευκό Οίκο, το Πεντάγωνο και τις πολιτικές αποφάσεις. Μια παρόμοια επιρροή απέκτησε ο όμιλος Rotschild με τη κυβέρνηση Βlair στη Βρετανία.
(του Χρήστου Παρίση-δικηγόρου)
Καθ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα η φαρμακευτική βιομηχανία δομήθηκε και οργανώθηκε με στόχο να ελέγξει τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε όλο το κόσμο με τα εγκεκριμένα και επομένως κερδοφόρα συνθετικά φάρμακα. Αυτή η βιομηχανία δεν εξελίχθηκε φυσικά. Αντίθετα ήταν μια απόφαση επένδυσης που λήφθηκε από μια χούφτα πλούσιων και αδίστακτων επιχειρηματιών, που καθόρισαν το ανθρώπινο σώμα ως αγορά των προϊόντων τους.
Η κατευθυντήρια δύναμη αυτής της βιομηχανίας ήταν ο όμιλος Rockefeller. Έλεγχαν ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα το 90% της πετροχημικής βιομηχανίας των ΗΠΑ και αναζητούσαν νέες ευκαιρίες επένδυσης παγκοσμίως. Μια άλλη επενδυτική ομάδα διαμορφώθηκε γύρω απ τον όμιλο Rotschild.
Μετά απ την Standart Oil των Rockefeller (σήμερα ΕΧΧΟΝ), το δεύτερο φαρμακευτικό/πετροχημικό συγκρότιμα ήταν το ΙG FARBEN με έδρα τη Γερμανία. Αυτό το συγκρότημα ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για τη πολιτική άνοδο στην εξουσία του Χίτλερ και την από κοινού επιχείρηση κατάκτησης της Ευρώπης. Η IG FARBEN ήταν η μητρική εταιρεία της ΙG AUSCHWITZ, της μεγαλύτερης βιομηχανικής εγκατάστασης αυτού του χημικού καρτέλ έξω απ τη Γερμανία. Ένα μεγάλο μέρος του πλούτου αυτού του καρτέλ χτίστηκε πάνω στο αίμα και το πόνο των σκλάβων εργατών, μαζί και εκείνων του στρατοπέδου συγκέντρωσης Auschwitz.
Η IG FARBEN ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος στη STANDART OIL του Rockefeller και αντίστροφα. Στη δικη της Νυρεμβέργης (1947), αρκετοί απ τους διευθυντές του καρτέλ IG FARBEN βρέθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μαζικών δολοφονιών, λεηλασίας και άλλων εγκλημάτων. Το πολεμικό δικαστήριο διέλυσε την IG FARBEN στις θυγατρικές επιχειρήσεις HOECHST, BAYER και BASF. Σήμερα κάθε μια από αυτές είναι μεγαλύτερη απ όσο ήταν η μητρική IG FARBEN.
Το καρτέλ του φαρμάκου είναι υπεύθυνο για τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων από καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο και άλλες ασθένειες, που θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί και εξαλειφθεί κατά μεγάλο μέρος από καιρό. Αυτός ο θάνατος εκατομμυρίων δεμ είναι από σύμπτωση, ούτε αμέλεια. Συστηματικά έχει οργανωθεί από τη φαρμακευτική βιομηχανία με μόνο σκοπό να επεκτείνει μια παγκόσμια αγορά φαρμάκων αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η αγορά τους είναι το ανθρώπινο σώμα και η απόδοση της επένδυσης εξαρτάται απ τη συνέχεια και επέκταση των ασθενειών. Αντίθετα η πρόληψη και η εξάλειψη οποιασδήποτε ασθένειας μειώνει ή και εξαφανίζει τις αγορές για τα φάρμακα. Για να κάνουν αυτά τα εγκλήματα, οι εταιρείες χρησιμοποιούν ένα λαβύρινθο εκτελεστών και συνεργών στην επιστήμη, στην ιατρική, στα ΜΜΕ και στη πολιτική. Ολόκληρες κυβερνήσεις ελέγχονται και κατευθύνονται απ τη φαρμακευτική βιομηχανία και τους ανώτερους υπαλλήλους της. Η νομοθετική λειτουργία έχει διαφθαρεί για να προάγει την "επιχείρηση με την ασθένεια", διακινδυνεύοντας υγεία και ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων αθώων ασθενών και υγιών ανθρώπων.
Ο όμιλος Rockefeller ήταν ο μεγαλύτερος χορηγός στην εκλογή G.Bush. Με την εκλογή του απέκτεισε ο όμιλος άμεση πρόσβαση στο Λευκό Οίκο, το Πεντάγωνο και τις πολιτικές αποφάσεις. Μια παρόμοια επιρροή απέκτησε ο όμιλος Rotschild με τη κυβέρνηση Βlair στη Βρετανία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)