Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012

Ψέματα , κανάλια και κόμματα

Ψέμα είναι  η απόκρυψη της αλήθειας με σκοπό την παραπλάνηση και εξαπάτηση . Σύμφωνα επείσης με την ηθική , το ψέμα καταδικάζεται ως σοβαρό ελάττωμα, γιατί έρχεται σε διάσταση προς τη συνείδηση και το πνεύμα του ανθρώπου. Η συνείδηση ελέγχει τις ανθρώπινες πράξεις και δεν επιτρέπει αποκλίσεις από τους κανόνες μιας τίμιας και συνετής ζωής.
Όταν το ψέμα λέγετε από τον αρχηγό της "αξιωματικής αντιπολίτευσης " τότε τι να πει κανείς. Δείτε το παρακάτω βίντεο, και θα καταλάβετε πολλά περισσότερα.                                        

“Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα! “

To  πρώτο μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των 110€ δις που προέβλεπε : 


1το Ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών,
2.δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις,
3. δεν θα δινόταν χρόνος στην Ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παράγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.


          Μήπως το νέο μνημόνιο έχει μάθει από τα παθήματα του προηγούμενου; Σε καμία περίπτωση. Η συνταγή είναι η ίδια, και πολύ φοβούμε ότι βαδίσουμε με βήματα γοργά, στα βήματα της  Αργεντινής. 
         Τι προτείνει λοιπόν ο καθηγητής οικονομικής θεωρίας του πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Βαρουφάκης, στα ποιό πάνω διλήμματα, σε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο ραδιόφωνο του   flash.




Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

Κούρεμα ομολόγων, κούρεμα κατώτατου μισθού 20% στον ιδιωτικό τομέα, κούρεμα εφάπαξ και επικουρικών ταμείων, PSI, νέοι φόροι, απολύσεις στο δημόσιο τομέα, καταστροφή ασφαλιστικών ταμείων, χώρα υπό επιτροπία, εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, ταμείο υπό την εποπτεία της Ευρώπης όπου θα συλλέγονται όλα τα δημόσια έσοδα της χώρας και θα πληρώνονται οι τοκογλύφοι και τέλος συντεταγμένη χρεωκοπία όποτε το αποφασίσουν οι δανειστές με τα πιόνια-κυβερνήσεις της Γερμανίας και Γαλλίας. Ιδού η νέα συμφωνία δανεισμού και υποδούλωσης που δέχεται η  "δημοκρατικά εκλεγμένη" με πλειοψηφία, κυβέρνηση της Ελλάδας. Όλα εκ των προτέρων συμφωνημένα και κανονισμένα, με πυροτεχνήματα τύπου "κάνουμε εθνικό αγώνα", "σώζουμε τη χώρα και τους Έλληνες από μια ανυπολόγιστη καταστροφή", δίνουμε σκληρή μάχη" και άλλες τέτοιες βαριές δηλώσεις των κυβερνώντων και των αρχηγών των κομμάτων που συμμετέχουν στη "κυβέρνηση- Καραγκιόζη". Όμως κανείς δεν μας λέει ποιούς τελικά σώζουν. Αλλά μάλλον το λένε, σιγανά και φευγαλέα, ώστε να μη γίνει αντιληπτό από το λαό. Εξασφαλίζουν τη ρευστότητα των τραπεζών. Τις τράπεζες δηλαδή. Ναι, αυτές τους ενδιαφέρουν. Αυτές θα είναι οι μόνες που θα σωθούν. Όχι η χώρα, όχι το Κράτος, όχι ο πολίτης, όχι οι οικογένειες, όχι η μάνα, όχι ο πατέρας, όχι οι νέοι. Οι τράπεζες. Αυτές που τους πληρώνουν για να κάνουν το καθήκον τους, εφ ώ ετάχθησαν.

Μα η τρόϊκα; Αυτή μας πιέζει και μας βάζει το δίλημμα: υπογραφή ή χρεοκοπία. Η τρόϊκα. Αυτά τα τρία ανεγκέφαλα υπαλληλάκια, που αν τους έβαζες να σκουπίσουν ένα δρόμο, θα μπέρδευαν τα πεζοδρόμια! Αυτοί που αν είμασταν σε άλλες εποχές, θα τους έστελναν πίσω μέσα σε τρία σάβανα. Αυτούς που τολμούν να εκβιάσουν ποιόν; Έναν ολόκληρο λαό με το δίλημμα που δεν είναι τίποτα άλλο από το να διαλέξουν με ποιό όπλο θέλουν να πεθάνουν. Με μαχαίρι ή πιστόλι; Ευχαριστούμε "αξιοσέβαστοι" μάνατζερ της εταιρίας ΔΝΤ. Εμείς "δυστυχώς" θέλουμε να ζήσουμε κι όχι να διαλέξουμε το θάνατό μας.

Και δε μας λέτε, για νάχουμε καλό ρώτημα. Τι το κακό με μια χρεοκοπία; Πολλές χώρες έχουν χρεοκοπήσει το τελευταίο αιώνα (μεταξύ τους η Γερμανία, η Γαλλία και η Ελλάδα). Λένε ότι θα πεινάσει ο λαός. Μα τώρα δεν πεινάει; ( και στο άμεσο μέλλον θα πεινάσει περισσότερο). Λένε ότι δεν θα έχουμε καύσιμα. Μα και τώρα που έχουμε, ποιός αγοράζει; Οι περισσότεροι κρυώνουν στα σπίτια τους και δε κουνάνε το αυτοκίνητό τους για εβδομάδες (όσοι έχουν ακόμα πινακίδες). Λένε δεν θα έχουμε φάρμακα. Μα και τώρα που έχουμε, δεν τα γράφει κανείς γιατρός κι αν βρεις γιατρό πρέπει να πληρώσεις και το γιατρό και συμμετοχή στην αξία του φαρμάκου. Λένε δεν θα έχουμε μισθούς. Μα τώρα έχουμε; Θεωρείται μισθός τα 400 ευρώ ή τα 800 ευρώ, όταν πρέπει να πληρώσεις τα μισά για φόρους; (έμμεσους ή άμεσους). Αυτό που δε λένε όμως είναι πόσα θα χάσουν οι τοκογλύφοι δανειστές, ιδιώτες και Κράτη. Δεν μας λένε τι αντίκτυπο θάχει η χρεοκοπία της Ελλάδας στην Ευρώπη, στο ευρώ και στα διεθνή χρηματιστήρια. Δεν μας λένε ότι θα αποδεσμευθούμε από τα επαχθή δάνεια και πανωτόκια, που δεν αφήνουν την εθνική οικονομία να ανασάνει. Δεν μας λένε ότι θα πρέπει να πληρώσουν βαριά αυτοί που οδήγησαν το έθνος σ αυτό το οικονομικό αδιέξοδο. Δεν μας λένε τέλος, όλη αυτή η "καταστροφή" πόσο θα κρατήσει. Γιατί αν κρίνει κανείς από άλλα κράτη, μέσα σε διάστημα μηνών ή έτους, ξεπέρασαν τη "καταστροφή" και σε δύο ή τρία χρόνια παρουσίασαν και ανάπτυξη. Δεν μας λένε και αποκρύπτουν επιμελώς απ την "ενημέρωση" οι ορντινάτσες του συστήματος (ΜΜΕ), σε τι οικονομική πορεία βρίσκεται η Ισλανδία, που με δημοψήφισμα αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη της προς τις τράπεζες. Χρέη που όπως της Ελλάδας ήταν επαχθή.  Πεινάει ο λαός της; Δεν έχει φάρμακα; Δεν έχει καύσιμα; Ή μήπως μετά τη κρατικοποίηση όσων τραπεζών δέχθηκαν (οι άλλες αφέθηκαν απλά να πτωχεύσουν) και το "κούρεμα κατά 50% 'ολων των δανείων των πολιτών προς τις τράπεζες, άρχισε να έχει θετικά πρόσημα ανάπτυξης; Είχε όμως κυβέρνηση δοσμένη στους πολίτες και αναγνωρισμένη απ τους πολίτες. Όχι εγκάθετη όπως σε μας. Κυβέρνηση που την ενδιάφερε το μέλλον των Ισλανδών και όχι το μέλλον των τραπεζιτών.

"Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η φαρσοκωμωδία με την Ελλάδα", γράφει το έγκυρο περιοδικό Spiegel. "Δεν βοηθάτε την Ελλάδα, τη καταστρέφετε". Οι Έλληνες πρέπει να καταλάβουν ότι και στη Γερμανία υπάρχουν πολλές φωνές που εκφράζουν τη κοινή λογική κι όχι της κυρά-Μέρκελ με τη καρικατούρα της, που μοιάζει σαν να βγήκε από κάποιο Αστερίξ. Φαρσοκωμωδία λοιπόν, αυτή είναι η κατάλληλη λέξη της "προσπάθειας" διάσωσης της Ελλάδας. Μιας φαρσοκωμωδίας όμως που θα στοιχίσει πάρα πολύ και ίσως και ζωές αθώων που θα τις καταπιεί η φτώχεια πολλών ετών που θα έρθουν.  

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος

Διαδώστε το παιδιά. Κατεβάστε το, αλλάξτε το, προσθέστε ό,τι θέλετε και πιστεύετε ότι ξέχασα. Ανεβάστε το στο δικό σας youtube. Δεν ανήκει σε μένα, αλλά σε όλους μας.
Αρκεί να γίνουν πολλά και να το δουν πολλοί. 
Το κυριότερο πλέον είναι να μην ξεχάσουμε πάλι!


 http://krogias.blogspot.com/

ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ


Ετσι απλά μαθαίνουμε να μαγειρεύουμε. Το πτυχίο εγγυημένο 100%.........

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

Ετσι απλά η αλήθεια για το χρέος.....Goldman Sachs

Αυτή είναι η αλήθεια.....Ελληνες να τους χαιρόμαστε.......

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ;

Άλλο τι θα ακούσουμε; Τι ακόμα περιμένουν ν ακούσουν τα φτωχά μας αυτιά; Δεν φτάνουν τα εξευτελιστικά μνημόνια, τα απάνθρωπα και αντισυνταγματικά μέτρα, τα ατέλειωτα ψέμματα των πολιτικών μας, οι δεσμευτικές δουλικές υπογραφές, έρχονται τώρα οι Φράγκοι (ναι, οι Φράγκοι του Καρλομάγνου, που κατακρεούργησαν και κατέλησαν το Δυτικό Ρωμαϊκό κράτος και εγκατέστησαν τη Φραγκοκρατία, υπεύθυνη για τόσα δεινά που υπέστη ο απανταχού Ελληνισμός), να απειλούν ένα ελεύθερο Έθνος με επιτροπεία; Και ποιό Έθνος; Όχι οποιοδήποτε. Αυτό το Έθνος που τους λύτρωσε απ τον σκοταδισμό, δίνοντάς τους όχι μόνο τους θεμέλιους λίθους κάθε επιστήμης, αλλά και εκατόμβες θυμάτων σε όλη τη διάρκεια της μακράς ιστορίας του, ενάντια σε κάθε είδους τυραννία που απειλούσε να καταστρέψει τις θεμελιώδεις αρχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Θλίψη και δάκρυα έρχονται σε κάθε πολιτισμένο και γνώστη της ιστορίας άνθρωπο, βλέποντας τέτοια αχαριστία και υποκρισία, απέναντι σ ένα Γένος, που ποτέ όσο υπάρχει δεν έβλαψε κανένα, ούτε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας διέπραξε, αλλά πάντα ήταν αρωγός και βοηθός σε κάθε λαό που υπέφερε. Αλήθεια, διερωτάται κάποιος, τι θέλουν πια απ τη μικρή και ήσυχη Ελλαδίτσα; Σε τι τους έφταιξε; Είναι αυτή μόνη υπεύθυνη για την οικονομική κατάντια της Ευρώπης; Είναι αυτή που προκάλεσε την οικονομική κρίση; Είναι αυτή που καταχράστηκε χρήματα της Ευρώπης;

Μα καλά, τυφλοί είναι; Δε βλέπουν ότι όλες σχεδόν οι πολυεθνικές τους εταιρείες και οι τράπεζες, έκλεβαν, δωροδοκούσαν, απομυζούσαν και εκμεταλευόντουσαν τους λαούς τους τα τελευταία 30 χρόνια; Ξεχνούν τα  εξοπλιστικά προγράμματα (φρεγάτες, υποβρύχια, αεροσκάφη, άρματα μάχης, ηλεκτρονικό εξοπλισμό γι αυτά) που ανάγκαζαν την Ελλάδα να αγοράζει απ αυτούς δίνοντάς της δάνεια; Ξεχνούν τις πολεμικές αποζημιώσεις, που είναι ταμπού και ούτε καν τις συζητούν; Και τολμούν Γερμανία και Γαλλία να μιλούν για επιτροπεία στην Ελλάδα; Να καταλύσουν δηλαδή κάθε έννοια ελευθερίας, όπως κάνουν στους λαούς τους; Τολμούν;

Κι όμως τολμούν. Γιατί; Μα γιατί εκτός των άχρηστων και δωσίλογων πολιτικών που έχουν απέναντί τους, έχουν κι έναν λαό που ακόμα υπομένει. Ένα Έθνος που με μεθοδεία ετών προσπάθησαν να αποχαυνώσουν, όπως έκαναν στους δικούς τους πολίτες. Ξεχνούν όμως ότι το Έθνος αυτό δεν αποχαυνώθηκε με 4 αιώνες σκλαβιάς. Δεν ξέχασε ποτέ ποιό είναι και από κρατά η "σκούφια" του. Δε ξέχασε κι ούτε ξεχνά, ότι είναι (όχι ήταν) το λίκνο της ελευθερίας,  ο συνεχιστής της "Μίας, Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας", απέναντι στη επεκτατική και σάπια ηθικά ( από γεννησιμιού της) Φραγκιά. Νομίζουν ότι η ανεκτικότητα και η υπομονή είναι δειλία και υποταγή. Κάποιοι σίγουρα, εκεί στις Βρυξέλλες, σιγοψιθυρίζουν: "τους καταφέραμε επιτέλους αυτούς τους Ρωμιούς. Τώρα κανείς δε θα σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά μας για απόλυτη υποταγή του καθένα στις διαταγές μας, για απόλυτη δουλεία σε όλη την Ευρώπη. Επιτέλους, τους αλώσαμε! Παιδευτήκαμε αρκετά χρόνια, αλλά το επιτύχαμε." Και θα τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους  με ικανοποίηση. Αλλά "πλανώνται, πλάνην οικτράν". Και θα το διαπιστώσουν στο άμεσο μέλλον, γρήγορα...   

Aφιερωμένο στον έλληνα πολιτικό και οχι μόνο....

Τα πολλά λόγια είναι απλά πολλά.... Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στον έλληνα πολιτικό και οχι μόνο. Ετσι για να δούμε πιο είναι το νόημα και ο σκοπός της ζωής και της πολιτικής..........είναι η αρετή και η ευθύνη.....

Ο Αριστοτέλης περί ευδαιμονίας, αρετής, προαίρεσης (=ελεύθερης επιλογής) και ευθύνης


·        « Η ηθική (του ανθρώπου) εξ έθους περιγίγνεται , όθεν και το όνομα…..(ετυμολογική συγγένεια)…=Η ηθική αντίληψη του ανθρώπου διαμορφώνεται με τη συνήθεια, από όπου παράγεται και η λέξη (ηθική από τη συν-ήθεια, το ήθος)   Ουδεμία των ηθικών αρετών φύσει ημίν εγγίγνεται  (αλλά εξ έθους περιγίγνεται) = καμιά ηθική αρετή δεν την έχουμε έμφυτη, δοσμένη από τη φύση, αλλά διαμορφώνεται στον άνθρωπο με τη συνήθεια, με την επανάληψη τέτοιας συμπεριφοράς.. [Από τα Ηθικά Νικομάχεια: Β.1.1-3 ή1103 α 16-20]  (Ενότητα 1η του σχολικού βιβλίου).
·        « Οι νομοθέται τους πολίτας εθίζοντες ποιούσιν αγαθούς» = Οι  νομοθέτες προσπαθούν να κάνουν τους πολίτες αγαθούς (ενάρετους) με τη συνήθεια, τον εθισμό.  (Ηθ. Νικ. Β.1.5-7 ή 1103 b 3-4) (ενότητα 3η).
·        «Η  του ανθρώπου αρετή είη αν η έξις αφ’ ης  αγαθός άνθρωπος γίγνεται» = Αρετή του ανθρώπου  μπορεί να είναι η επαναλαμβανόμενη καλή συνήθεια με την οποία ο άνθρωπος γίνεται αγαθός, ενάρετος. (Ηθ. Νικ. Β.6.3 ή 1107 a 23-24) (ενότητα 6η).
·        «Σημείον δει  ποιείσθαι των έξεων την επιγιγνομένην ηδονήν ή λύπην τοις έργοις….» = Κριτήριο των επαναλαμβανομένων συνηθειών (των έξεων) πρέπει να θεωρούμε τη χαρά ή τη λύπη  που προκύπτει  από τις πράξεις μας. (Ηθ. Νικ. Β.3.1-2 ή 1104 a  4-5) (ενότητα 5η).
·        «Εκ των ομοίων ενεργειών αι έξεις γίγνονται» = Οι έξεις, παγιωμένες συνήθειες (ακαταμάχητες) διαμορφώνονται με την επανάληψη όμοιων ενεργειών (συμπεριφορών). (Ηθ. Νικ. Β.1.7-8 ή 1103 b 21-22) (ενότητα 4η).
·        «Η αρετή πάσης τέχνης ακριβεστέρα και αμείνων…..του μέσου αν είη στοχαστική. Λέγω δε την ηθικήν (αρετήν), αύτη γαρ περί πάθη και πράξεις» =   Η αρετή είναι πιο ακριβής και πιο καλοπροαίρετη  από κάθε τέχνη….(γι’ αυτό) μπορεί να είναι και στοχαστική του μέσου. Και  εννοώ την ηθική (αρετή που αναφέρεται στις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους), γιατί αυτή ανάγεται στα πάθη των ανθρώπων και στα αντίστοιχες πράξεις τους (που ωφελούν ή βλάπτουν τους συνανθρώπους).  (Ηθ. Νικ. Β.6.9-10 ή 1106 b  14-16) (ενότητα 8η).
·        «Η αρετή περί πάθη και πράξεις εστί….το μέσον επαινείται και κατορθούται· ταύτα δε άμφω της αρετής. Μεσότης, άρα, η αρετή στοχαστική ούσα του μέσου» =Η αρετή (λοιπόν) αναφέρεται τα πάθη των ανθρώπων και στις πράξεις τους….όπου ο μέσος  δρόμος επαινείται και κρίνεται επιτυχία, κατόρθωμα. Αυτά είναι τα δυο γνωρίσματα της αρετής. Άρα η αρετή είναι κάποια μέση πορεία και γι’ αυτό στοχάζεται σταθερά πού βρίσκεται ο μέσος  ή μεσαίος δρόμος. (Ηθ. Νικ. Β.6.12-13 ή 1106 a 24-28) (ενότητα 9η).
·        Το μέσον προς ημάς, ο μήτε πλεονάζει μητε ελλείπει, τούτο δε ουχ εν ουδέ ταυτόν πάσιν….πας δε επιστήμων την υπερβολήν και την έλλειψιν φεύγει , το δε μέσον ζητεί και τούθ’ αιρείται». = Το μέσο (η μέση οδός) νοείται σε σχέση με μας που το επιλέγουμε κα νοείται ως κατάσταση όπου δεν πλεονάζει κάτι  ούτε υπολείπεται. Αυτό το μέσον δεν είναι ούτε ένα ούτε το ίδιο για όλους….και κάθε συνετός αποφεύγει την υπερβολή και την έλλειψη, αναζητεί το μέσο δρόμο και αυτόν επιλέγει. (Ηθ. Νικ. Β.6.4-8 ή 1106 a 31-33) (ενότητα 7η).
·        Έστιν, άρα, η αρετή έξις προαιρετική εν μεσότητι ουσα τη προς ημάς, ωρισμένη λόγω και ω αν ο φρόνιμος ορίσειεν…..Ειδώς προαιρούμενος, βεβαίως και αμετακινήτως»= «Είναι λοιπόν η αρετή η παγιωμένη διάθεση ή ο σταθερός προσανατολισμός του νου, που αποφασίζει ελεύθερα τις επιλογές των πράξεων και των αισθημάτων μας ουσιαστικά συνίσταται στην αναζήτηση του μέσου δρόμου δράσης σε σχέση με μας,  όπως δηλαδή μπορεί να αποφασίσει ο συνετός άνθρωπος…..Ο φρόνιμος συνειδητά επιλέγει τη μέση οδό και σ’ αυτήν πορεύεται με σταθερότητα και δίχως παρεκκλίσεις.». (Ηθ. Νικ. Β.6.14-16 ή 1106 a 1-2) (ενότητα 10η).
·        Αλλά, για να  γίνει η αρετή  (από προαίρεση πράξη), είναι ανάγκη ο άνθρωπος να μάθει κάποιο τρόπο πράξης. Ο Αριστοτέλης προσθέτει σχετικά: «Α δει μαθόντας ποιείν ταύτα ποιούντες μανθάνομεν» = Αυτά λοιπόν που οφείλουμε να πράττουμε αφού τα μάθουμε, αυτά τα μαθαίνουμε πράττοντες (με διαρκή άσκηση σ’ αυτά). (Ηθ. Νικ. Β.1.4 ή 1103 a 33-34) (ενότητα 2η).
·        Και επειδή η μάθηση  είναι θέμα παιδείας, θυμάται ο Αριστοτέλης ένα σχετικό ορισμό  από τη μαθητεία του στον Πλάτωνα ή από τη μελέτη κάποιου πλατωνικού διαλόγου. Γράφει λοιπόν (στην 5η  ενότητα): «Περί ηδονάς και λύπας εστίν η ηθική αρετή…..Διό δει ήχθαι  πως εκ νέων , ως ο Πλάτων φησίν, ώστε χαίρειν τε και λυπείσθαι οις δει· η γαρ ορθή παιδεία  αύτη εστίν». = Η ηθική αρετή των ανθρώπων αναφέρεται στις χαρές και στις πίκρες που νιώθουν  από τη δράση τους…Γι’ αυτό είναι ανάγκη να έχει κανείς οδηγηθεί  σε άσκηση  αρετής από τα νιάτα του, όπως έχει γράψει  ο Πλάτων, ώστε να χαίρεται ή να λυπάται με δραστηριότητα που προκαλεί χαρά ή λύπη.  Και αυτό είναι το νόημα της ορθής παιδείας. (Ηθ. Νικ. Β.3.1-2 ή 1104 a 5) (ενότητα 5η).

Οπως ακριβώς σήμερα...... Τρόπος ανάδειξης και δοκιμασία των Εννέα αρχόντων.

Ευτυχώς στην ιστορία της ελλάδος έχουμε κοσμήματα πραγματικά τα οποία λάμπουν και μέσα απο το φως παράγουν σκέψη, γνώση, πολιτισμό. Ο λόγος για τον Αριστοτέλη και το έργο του ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, μέσα στο οποίο παρατηρεί κάποιος τον τρόπο ανάδειξης των αρχόντων και τον τρόπο με τον οποίο υπουρευουν το κοινό καλό. Δεν τολμά κανείς να μιλήσει για την σημερινή ντροπή που ζούμε, αλλά έτσι για να μην μας πιάνει κανείς κορόιδο, οτι δεν είναι έτσι τα πράγματα και οτι το πολιτικό συστημα ακόμα αντέχει, παραθέτουμε κέιμενο του Μεγάλου Ανδρός Φιλοσόφου για το πως εκλέγονται και πως διοικούν, ως απάντηση σ'αυτήν την καρικατούρα του σήμερα στην Ελλάδα, που όπως έλεγε ο Καστοριάδης " άλλος ψηφίζει, άλλος εκλέγει, άλλος κυβερνά μα κανείς στο τέλος δεν συμμετέχει πουθενά, ξένος μεταξύ γνωστών και ........".

 ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
 [55.1] Αὗται μὲν οὖν αἱ ἀρχαὶ κληρωταί τε καὶ κύριαι τῶν
εἰρημένων [πάντ]ων εἰσίν. οἱ δὲ καλούμενοι ἐννέα ἄρ-
χοντες τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς ὃν τρόπον καθίσταντο [εἴρ]ηται·
[νῦν] δὲ κληροῦσιν θεσμοθέτας μὲν ἓξ καὶ γραμματέα
τούτοις, ἔτι δ’ ἄρχοντα καὶ βασιλέα καὶ πολέμαρχον
κατὰ μέρος ἐξ ἑκάστης φυλῆς. [55.2] δοκιμάζονται δ’ οὗτοι πρῶτον
μὲν ἐν τῇ βουλῇ τοῖς φ’ πλὴν τοῦ γραμματέως, οὗτος δ’
ἐν δικαστηρίῳ μόνον ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες (πάντες
γὰρ καὶ οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ δοκιμασθέντες
ἄρχουσιν), οἱ δ’ ἐννέα ἄρχοντες ἔν τε τῇ βουλῇ καὶ πάλιν
ἐν δικαστηρίῳ. καὶ πρότερον μὲν οὐκ ἦρχεν ὅντιν’ ἀπο-
δοκιμάσειεν ἡ βουλή, νῦν δ’ ἔφεσίς ἐστιν εἰς τὸ δικαστή-
ριον, καὶ τοῦτο κύριόν ἐστι τῆς δοκιμασίας. [55.3] ἐπερωτῶ-
σιν δ’, ὅταν δοκιμάζωσιν, πρῶτον μὲν «τίς σοι πατὴρ καὶ
πόθεν τῶν δήμων, καὶ τίς πατρὸς πατήρ, καὶ τίς μήτηρ,
καὶ τίς μητρὸς πατὴρ καὶ πόθεν τῶν δήμων;» μετὰ δὲ
ταῦτα, εἰ ἔστιν αὐτῷ Ἀπόλλων πατρῷος καὶ Ζεὺς ἑρκεῖος,
καὶ ποῦ ταῦτα τὰ ἱερά ἐστιν, εἶτα ἠρία εἰ ἔστιν καὶ ποῦ
ταῦτα, ἔπειτα γονέας εἰ εὖ ποιεῖ, καὶ τὰ τέλη <εἰ> τελεῖ,
καὶ τὰς στρατείας εἰ ἐστράτευται. ταῦτα δ’ ἀνερωτήσας,
«κάλει», φησίν, «τούτων τοὺς μάρτυρας». [55.4] ἐπειδὰν δὲ παρά-
σχηται τοὺς μάρτυρας, ἐπερωτᾷ «τούτου βούλεταί τις κατ-
ηγορεῖν;» κἂν μὲν ᾖ τις κατήγορος, δοὺς κατηγορίαν καὶ
ἀπολογίαν οὕτω δίδωσιν ἐν μὲν τῇ βουλῇ τὴν ἐπιχειροτο-
νίαν, ἐν δὲ τῷ δικαστηρίῳ τὴν ψῆφον· ἐὰν δὲ μηδεὶς βού-
ληται κατηγορεῖν, εὐθὺς δίδωσι τὴν ψῆφον. καὶ πρότερον
μὲν εἷς ἐνέβαλλε τὴν ψῆφον, νῦν δ’ ἀνάγκη πάντας ἔστὶ
διαψηφίζεσθαι περὶ αὐτῶν, ἵνα, ἄν τις πονηρὸς ὢν ἀπαλλάξῃ
τοὺς κατηγόρους, ἐπὶ τοῖς δικασταῖς γένηται τοῦτον ἀπο-
δοκιμάσαι. [55.5] δοκιμασθέν<τες> δὲ τοῦτον τὸν τρόπον βαδί-
ζουσι πρὸς τὸν λίθον ἐφ’ οὗ τὰ τόμι’ ἐστίν, ἐφ’ οὗ καὶ οἱ
διαιτηταὶ ὀμόσαντες ἀποφαίνονται τὰς διαίτας καὶ οἱ
μάρτυρες ἐξόμνυνται τὰς μαρτυρίας· ἀναβάντες δ’ ἐπὶ
τοῦτον ὀμνύουσιν δικαίως ἄρξειν καὶ κατὰ τοὺς νόμους,
καὶ δῶρα μὴ λήψεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα, κἄν τι λάβωσι
ἀνδριάντα ἀναθήσειν χρυσοῦν. ἐντεῦθεν δ’ ὀμόσαντες εἰς
ἀκρόπολιν βαδίζουσιν καὶ πάλιν ἐκεῖ ταὐτὰ ὀμνύουσι, καὶ
μετὰ ταῦτ’ εἰς τὴν ἀρχὴν εἰσέρχονται.   ΑΡΙΣΤ ΑθΠολ 55.1–55.5

                                                                 Με τις υγείες μας για το πολιτικό μας σύστημα.




Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν....

  

Τις ημύνθη περι πάτρης;

Λέει ο ποιητής του Αιγαίου στο “Aξιον Εστί” του:

“Οπου και να σας βρίσκει το κακό αδελφοί
όπου και να θολώνει ο νους σας
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη”.
Ακολουθόντας την συμβουλή του Ελύτη θα μνημονεύσω τον Παπαδιαμάντη, μπας κι εκτονωθώ, - γιατί θαρρώ ότι κι οι περισσότεροι από σας, εξ αιτίας των γενομένων, θα είστε επίσης θυμωμένοι, αγανακτισμένοι.
Ητανε, λοιπόν, Πρωτοχρονιά του 1896 (πριν από 115 χρόνια περίπου) οπότε ο Παπαδιαμάντης έχοντας βιώσει την οικονομική κρίση επί πρωθυπουργίας των Δηλιγιάννη και Τρικούπη με την επακολουθήσασα χρεοκοπία του 1893 (τότε που ο Τρικούπης ανακοίνωσε από του βήματος της Βουλής το περίφημο “Δυστυχώς, κύριοι, επτωχεύσαμεν…”), βλέποντας τα δεινά που περνούσε ο απλός κοσμάκης πήρε την πένα του και στο υπό τον τίτλο “Tις ημύνθη περί πάτρης;” Πρωτοχρονιάτικο άρθρο του στην “Aκρόπολη” ξεθύμανε για τα καλά, γράφοντάς τα χύμα και σταράτα.  Eδώ ο παπαδιαμαντικός λόγος προβάλλει οξύς και καταγγελτικός των καταστάσεων και των προσώπων που έφθασαν την Ελλάδα του τέλους του 19ου αιώνα στη χρεοκοπία, στην οικονομική υποδούλωση στους δανειστές της και τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση.
Με τα λόγια αυτά καταλαβαίνουμε το γιατί και το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα αδιέξοδα του σήμερα! Επείσης καταλαβαίνουμε γιατί με πείσμα αρνούνται οι εξουσιαστές, να μορφώσουν τον Ελληνικό λαό για την σύγχρονη και παλαιότερη ιστορία του. Γιατί η ιστορία σε διδάσκει να μην επαναλαμβάνεις τα λάθη σου και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί δεν θέλουν ο λαός να γνωρίζει.

Μα θα μου πείτε από τότε άλλαξαν πολλά. Ναι , δεν άλλαξε, όμως, η αιτία που γεννά τις κρίσεις σαν αυτή που βιώνουμε και σήμερα και δεν άλλαξε γιατί παραμένει στα πράγματα ίδιο το σάπιο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και οι άνθρωποι που το υπηρετούν. Δεν θέλω να ισοπεδώσω : δεν είναι όλοι οι πολιτικοί – οι “βουλευταί κι οι δήμαρχοι” όπως τους περιγράφει ο Παπαδιαμάντης,  θέλω να ελπίζω - το ίδιο, υπάρχουν και τίμιοι  άνθρωποι που προσπάθησαν και συνεχίζουν να προσπαθούν να δώσουν στη χώρα και τον τόπο τους κι όχι να πάρουν, να σώσουν τη χώρα και τον τόπο τους και όχι τον εαυτό τους, αλλά αυτοί αποτελούν φωτεινές εξαιρέσεις που δεν ανατρέπουν τον κανόνα που παράγει παρακμή, δεν γκρεμίζουν το σύστημα που γεννά τη διαφθορά.

Διαβάστε τι γράφει ο κυρ – Αλέξανδρος και κάντε τους συνειρμούς σας:
"Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;
Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια . Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατέστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
 Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με αρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν , όν ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Αμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας."

Κόθορνος = άνθρωπος αναξιόπιστος που αλλάζει απόψεις και θέσεις από ιδιοτέλεια
[Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτη, σελίδα 909, λήμμα Κόθορνος]