Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν....

  

Τις ημύνθη περι πάτρης;

Λέει ο ποιητής του Αιγαίου στο “Aξιον Εστί” του:

“Οπου και να σας βρίσκει το κακό αδελφοί
όπου και να θολώνει ο νους σας
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη”.

Ακολουθόντας την συμβουλή του Ελύτη θα μνημονεύσω τον Παπαδιαμάντη, μπας κι εκτονωθώ, - γιατί θαρρώ ότι κι οι περισσότεροι από σας, εξ αιτίας των γενομένων, θα είστε επίσης θυμωμένοι, αγανακτισμένοι.

Ητανε, λοιπόν, Πρωτοχρονιά του 1896 (πριν από 115 χρόνια περίπου) οπότε ο Παπαδιαμάντης έχοντας βιώσει την οικονομική κρίση επί πρωθυπουργίας των Δηλιγιάννη και Τρικούπη με την επακολουθήσασα χρεοκοπία του 1893 (τότε που ο Τρικούπης ανακοίνωσε από του βήματος της Βουλής το περίφημο “Δυστυχώς, κύριοι, επτωχεύσαμεν…”), βλέποντας τα δεινά που περνούσε ο απλός κοσμάκης πήρε την πένα του και στο υπό τον τίτλο “Tις ημύνθη περί πάτρης;” Πρωτοχρονιάτικο άρθρο του στην “Aκρόπολη” ξεθύμανε για τα καλά, γράφοντάς τα χύμα και σταράτα.  Eδώ ο παπαδιαμαντικός λόγος προβάλλει οξύς και καταγγελτικός των καταστάσεων και των προσώπων που έφθασαν την Ελλάδα του τέλους του 19ου αιώνα στη χρεοκοπία, στην οικονομική υποδούλωση στους δανειστές της και τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση.

Με τα λόγια αυτά καταλαβαίνουμε το γιατί και το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα αδιέξοδα του σήμερα! Επείσης καταλαβαίνουμε γιατί με πείσμα αρνούνται οι εξουσιαστές, να μορφώσουν τον Ελληνικό λαό για την σύγχρονη και παλαιότερη ιστορία του. Γιατί η ιστορία σε διδάσκει να μην επαναλαμβάνεις τα λάθη σου και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί δεν θέλουν ο λαός να γνωρίζει.

Μα θα μου πείτε από τότε άλλαξαν πολλά. Ναι , δεν άλλαξε, όμως, η αιτία που γεννά τις κρίσεις σαν αυτή που βιώνουμε και σήμερα και δεν άλλαξε γιατί παραμένει στα πράγματα ίδιο το σάπιο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και οι άνθρωποι που το υπηρετούν. Δεν θέλω να ισοπεδώσω : δεν είναι όλοι οι πολιτικοί – οι “βουλευταί κι οι δήμαρχοι” όπως τους περιγράφει ο Παπαδιαμάντης,  θέλω να ελπίζω - το ίδιο, υπάρχουν και τίμιοι  άνθρωποι που προσπάθησαν και συνεχίζουν να προσπαθούν να δώσουν στη χώρα και τον τόπο τους κι όχι να πάρουν, να σώσουν τη χώρα και τον τόπο τους και όχι τον εαυτό τους, αλλά αυτοί αποτελούν φωτεινές εξαιρέσεις που δεν ανατρέπουν τον κανόνα που παράγει παρακμή, δεν γκρεμίζουν το σύστημα που γεννά τη διαφθορά.

Διαβάστε τι γράφει ο κυρ – Αλέξανδρος και κάντε τους συνειρμούς σας:

"Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;

Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια . Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατέστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.

 Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με αρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν , όν ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Αμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας."

Κόθορνος = άνθρωπος αναξιόπιστος που αλλάζει απόψεις και θέσεις από ιδιοτέλεια
[Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτη, σελίδα 909, λήμμα Κόθορνος]

Περί ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ και ΕΞΟΥΣΙΑΣ λόγος.

Στη σύγχρονη δημοκρατία η πολιτική ασκείται προς όφελός της κοινωνίας των πολιτών. Η ενότητα αυτή  ξεκινώντας από την ιστορία και τις βασικές αρχές των πολιτευμάτων καταδεικνύει πως η εθνική και ευρωπαϊκή πολιτική επηρεάζει την ζωή των πολιτών αλλά και πως οι πολίτες μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική. Στις μέρες μας όμως παρατηρούμε, αντί για ανάπτυξη της βασικής  αρχής της ισοπολιτείας που οδηγεί στην κοινωνία των πολιτών, την διάλυση του πολιτικού μας συστήματος και του τέλους της μεταπολίτευσης. Ο λόγος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος, απο το να αναζητήσουμε ξανά το νόημα των όρων που χάθηκαν και το πως αυτές ξανά θα βρούν εφαρμογή στην καθημερινότητα του απλού πολίτη, που αποτελεί την βάση της κοινωνίας και μαζί με τους θεσμούς του κράτους.

Η καλύτερη επανοηματοδότηση των όρων της πολιτικής, - λόγος για τα κοινά της πόλης - και εξουσίας - εφαρμογή του λόγου στην καθημερινή ζωή των πολιτών ( κοινωνικό συμβόλαιο ) - βρίσκεται στην πλήρη απεξάρτηση των ορων απο την φίλαυτη και εγωκεντρική εφαρμογή αυτών, απο αυτούς ( πολιτικούς) που καλεί κάθε φορά ο λαός να τον εκπροσωπήσουν στην βουλή. 

Ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς - σε μια πολυ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην Ελη Στάη στις 23/01/2012 στην εκπομπή Νετweek αναλύει του όρους, την σύγχρονη μνημονιακή κατάσταση της χώρας και καταθέτει τις προτάσεις του γιά άρση του αδιεξόδου.......

http://www.ert.gr/webtv/index.php/component/k2/item/1514-%CF%87%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82-23/01/2012.html

Έρως Ελευθερίας και Δημοκρατίας

« Σκέψαι τοίνυν ώς εξόν σοι πλουτείν καϊ τοΐσι άπασιν

ΰπο των αει δημιζόντων ουκ οίδ' όπη έγκεκύκλησαι..

...............................................................................

Βούλονται γάp σε πένητ' είναι, και τουθ' ων εινεκ’ , έρώ σοι•

ΐνα γιγνώσκης τον τιθασευτήν, καθ' όταν ουτός σ' έπισίξη

έπι των έχθρων τιν' έπιρρύξας, άγpίως αύτοΐς έπιπηδας.»

                                             Αριστοφάνης - Σφήκες

Σκέψου λοιπόν: Θα μπορούσες να είσαι πλούσιος όπως κι
όλοι, μα οι πολιτικάντηδες σ' έχουν τυλίξει, κι εγώ δεν ξέρω
πώς.
Γιατί θέλουνε να είσαι φτωχός• και θα σου πω για ποιους
λόγους:
για να ξέρεις ποιος είναι το αφεντικό σου, κι άμα σε ρίχνει πάνω
στους εχθρούς του και σου λέει «πάρ' τον!», εσύ να τους χιμάς όλο αγριάδα.
(Λ. Ζενάκος, Βικελαία Βιβλιοθήκη 1991)

PSI. Αναδιάρθρωση χρέους. Η αλήθεια......

 Εδώ και τρείς μήνες απο τον οκτώβριο και μετά,  μέχρι και σήμερα συνεχίζεται αυτό το θέατρο του παραλόγου όπου το  έργο που ανεβαίνει έχει ως τίτλο  " PSI. Η σωτηρία της κόρης ( Ελλάδα ) απο την μαμά ( ευρώπη, Το έψιλον  με μικρό) ". Ηθοποιοί έιναι κορυφαίοι της υποκριτικής τέχνης, Μέρκελ, Σαρκοζί, Γιούνγκερ, Τρισέ, Λαγκάρντ, Σόιμλπε, Παπαδήμος και η υπόθεση είναι απλή, Η κόρη ( Ελλάδα ) ξεστράτησε και η αυστηρή πουριτανή μαμά  ( ευρώπη, Το έψιλον με μικρό) κάνει προσπάθειες  να επαναφέρει την κόρη στην πρώην κατάσταση της,  πληρώνοντας αρχικά 80 δις και τώρα 120 δις αλλά με μια μικρή παράλειψη, οτι οι συνεργάτες της μαμάς έκαναν τα αδύνατα δυνατά να ξελογιάσουν την κόρη και αφου την απομονώσουν να καρπωθούν τους ζουμερούς χυμούς της......διάρκεια  60 χρόνια.



ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ: ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ

Tα τελευταία δυο χρονια είμαστε  αγανακτησμένοι αλλά ταυτόχρονα παθητικοί δέκτες μιας ιστορίας τρέλας, που το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί την εικόνα μιας χώρας, η οποία  θέλει  να λύσει τα προβλήματά της, ( οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά ) αλλά με τρόπο που θυμίζει δυστυχώς εποχές που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε γρήγορα, μιας και στηρίξαμε την ελπίδα μας σε έναν τρόπο ζωής και ευημερίας που οι πολιτικοί μας, μας ενέπνευσαν, αλλά που στην πρακτική του εφαρμογή, αποδείχθηκε πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Η αρχή έγινε με την αξέχαστη φράση " λεφτά υπάρχουν" και συνεχίστηκε με το απίστευτο αλλά αληθινό γεγονός της σωτηρίας μας, με την υπαγωγή της χώρας μας στο Δ.Ν.Τ., με ψεύτικα στοιχεία και με την φρούδα ελπίδα, οτι μέσα απο το " αδιάβαστο " μνημόνιο το 2003 !!!!, θα επιστρέφαμε στην ευήμερη χειμερία νάρκη της αποχαύνωσης μας. Το πως όμως φθάσαμε στην επερχόμενη χρεοκωπεία της κας ( τα συμπεράσματα δικά σας ) Μέρκελ, είναι ένα αίνιγμα δυσκολότερο και απο αυτό της Σφίγγας. Με αίσθημα ευθύνης, εραστές της αλήθειας και με το όραμα μιας αληθινής δίκαιης κοινωνίας, σας δίνουμε μια μικρή αχτίδα αλήθειας για να δείτε τελικά οτι ο κλέφτης και ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται........ 





H ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Η πρόσφατη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από την Standard and Poor's αποκαλύπτει με τον πλέον καθαρό τρόπο ένα "πραξικόπημα" στην ιστορία της δυτικής δημοκρατίας. Άλλωστε για τους άρχοντες του χρήματος, η ιδέα της δημοκρατίας υπήρξε μια αναρχική ιδέα που θα επιθυμούσαν να γίνει παρένθεση στην ιστορία. Αποδείχθηκε λοιπόν ότι στις ΗΠΑ δε κυβερνά πιά το Κογκρέσσο και ο Πρόεδρος, αλλά οι οίκοι αξιολόγησης, Goldmann Sachs, JPMorgan, Merill Lynch. Τρεις ιδιωτικές εταιρείες καθορίζουν το πλαίσιο της διακυβέρνησης (επιτόκια, κέρδη τραπεζών). Έρχεται το κράτος, σαν ανήμπορος συνταξιούχος του ΙΚΑ, και τους λέει, μα κάνετε λάθος δύο τρισεκατομμύρια στους υπολογισμούς σας. Και αυτοί απαντούν ξεδιάντροπα, κάναμε αλήθεια λάθος, αλλά διατηρούμε τα συμπεράσματά μας και σας υποβαθμίζουμε! Την ίδια στιγμή οι Τράπεζες επιτίθενται στην Ιταλία και Ισπανία απαιτώντας απ την ΕΕ αυξημένα επιτόκια δανεισμού και να τους αγοράσει η ΕΚΤ τα ομόλογα στη τιμή που αυτοί θέλουν. Κι αυτή το κάνει, τα χρεώνει δηλαδή στους Ευρωπαίους φορολογούμενους. Ενώ τρεις απ τις μικρότερες χώρες της ΕΕ έχουν μπει σε καθεστώς αποικιακής διοίκησης και λεηλασίας προ πτώχευσης, από τη περίφημη τρόϊκα, εκφραστή του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Μόνο θέτοντας υπό εθνικό, κρατικό, κοινωνικό έλεγχο τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας οικονομίας, απαγορεύοντας τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, είναι δυνατό να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει μια σειρά λαϊκών εξεγέρσεων να αντικαταστήσει τη πολιτική τάξη των Ομπάμα, Σαρκοζί, Παπανδρέου, Μέρκελ, Μπαρόζο και άλλων, μια τάξη υπαλλήλων τρίτης κατηγορίας των τραπεζιτών, επιπλέον και διεφθαρμένων και απολύτως εκβιάσιμων στη πλειοψηφία τους, με νέους Ντε Γκωλ, Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ, αν όχι Ροβεσπιέρους. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Στην αρχαία Αθήνα η διαγραφή των χρεών των φτωχών προς τους πλούσιους, η Σεισάχθεια του Σόλωνα, έβαλε τις βάσεις της Δημοκρατίας, της οποίας το μήνυμα συμπύκνωσε ο Πρωταγόρας με το αξίωμά του "πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος". Σήμερα οι λεγόμενες "αγορές" έχουν σύνθημα για την αντί-Δημοκρατία "πάντων ανθρώπων μέτρον χρήμα". Χρησιμοποιούν το όπλο του χρέους για να υπαγορεύσουν μια οικονομική πολιτική που θέτει σαν πρώτη προτεραιότητα τη ψηλή κερδοφορία των τραπεζών και όσων κατέχουν χρήμα, ανεξαρτήτως συνεπειών, όπως της παγκόσμιας ύφεσης, χειρότερης από το 1929-31. Διαμορφώνουν σταδιακά τις συνθήκες κατάργησης της Δημοκρατίας της πλήρης κατεδάφισης του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και της μαζικής φτωχοποίησης του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Ήδη μια κλωστή απόμεινε να κρατάει τη Δημοκρατία πάνω απ το νερό σε Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και πρόσφατα στην Ιταλία, τα κοινοβούλια των οποίων βρίσκονται σε διαρκές δίλημμα είτε να υπογράψουν τη καταστροφή και το ξεπούλημα των χωρών τους, είτε να κάνουν πόλεμο κατά του συστήματος.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί όμως συμπεριφέρονται απέναντι σε τέτοιες προκλήσεις όπως τον Αύγουστο του 1914 και του 1939. Παίζουν εγωϊστικά παιχνίδια αντί να οργανώσουν το κοινό αγώνα της Ευρώπης εναντίον της Αυτοκρατορίας του χρήματος. Συμμαχούν με τις αγορές, όπως ο Φάουστ με το διάβολο, σε προγράμματα δολοφονίας χωρών, όπως της Ελλάδας. Μόνο μια πολύ ευρεία, καθολική εξέγερση των Ευρωπαϊκών λαών, μπορεί να σταματήσει αυτόν τον μεταμοντέρνο φασισμό. Είναι τόσο μεγάλη η επίθεση κατά των Ευρωπαίων, που δέχθηκαν και ακόμα περισσότερο θα δεχθούν, που για πρώτη φορά ίσως δημιουργούνται εδώ και δεκαετίες οι κατάλληλες προϋποθέσεις μιας τέτοιας εξέγερσης.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ;

Πληθώρα απόψεων και δημοσιευμάτων τους τελευταίους μήνες, με την αγωνία των κυβερνώντων για την είσπραξη ή όχι της έκτης δόσης, που θα απέτρεπε μια ενδεχόμενη χρεωκοπία της χώρας (λες και δεν έγινε), μέχρι που καταλήξαμε στη κυβέρνηση ανδρείκελο και σωθήκαμε! (προς το παρόν). Τα σενάρια ήταν δύο: ή δεχόμαστε εν λευκώ ότι μας επιτάσσει η ΕΕ και το ΔΝΤ, ή βγαίνουμε απ την ευρωζώνη και επιστρέφουμε στο εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή. Όλοι οι "ειδικοί" οικονομολόγοι και πολιτικοί, μιλούσαν για απόλυτη καταστροφή της Ελλάδας, για πείνα, για έλλειψη αγαθών όπως τρόφιμα, πετρέλαιο, φάρμακα κ.ά, αν φεύγαμε απ την ευρωζώνη. Μα τέτοια καταστροφολογία; Λες και μπαίναμε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Που είναι όμως η αλήθεια; Ας δούμε τι έγραψαν σ ένα άρθρο τους οι Finanziall Times. Το άρθρο έγραψε ο Gilles Thieffry, νομικός με ειδικότητα στο παγκόσμιο οικονομικό δίκαιο.

"Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια δεινή οικονομική θέση. Το δίλλημα που τίθεται είναι: επιστροφή στη δραχμή ή παραμονή στο ευρώ με ότι θυσίες αυτό συνεπάγεται και ίσως όχι αίσιο τέλος. Ας πάρουμε το πρώτο σενάριο. Αν γυρίσει στο εθνικό της νόμισμα, έχει το πλεονέκτημα να εκδόσει μια νέα δραχμή, που την ισοτιμία της θα την καθορίσει η ίδια. Μπορεί πχ η ισοτομία να είναι 1:1000. Δηλαδή η νέα δραχμή να ισούται με 1000 "παλιές". Αυτόματα το χρέος των 330 δις ευρώ θα γινόταν 330 εκατομμύρια δραχμές, το οποίο αντιστοιχεί με μόλις το 15%! του ΑΕΠ της χώρας. Αυτό έχει δικαίωμα να το κάνει διότι η δανειακή σύμβαση υπάγεται στο Ελληνικό δίκαιο κι όχι στο Αγγλικό. Αμέσως βέβαια οι δανειστές θα έκαναν προσφυγές οι οποίες όμως θα εκδικάζονταν σε ελληνικά δικαστήρια, τα οποία θα υποστήριζαν φυσικά το Ελληνικό Κράτος. Αυτό το έκαναν στο παρελθόν η Γαλλία το 1961 (με το νέο φράγκο) και η Γερμανία μετά το Β΄Παγκόσμιο και κατόρθωσε έτσι να μηδενίσει τα δάνειά της και να επιτύχει ανάπτυξη. Απ τα 330 δις ευρώ, μόνο τα 35 δις είναι ομόλογα που υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο. Σε αυτά θα μπορούσε να απαιτήσει "κούρεμα" έως 50% και αναγκάζοντας τις εγχώριες Τράπεζες να αγοράσουν αυτά τα ομόλογα πίσω. Όσες δέχονταν θα τις κρατικοποιούσε, όσες δεν δέχονταν θα τις άφηνε απλά να χρεωκοπήσουν, όπως έκανε η Ισλανδία.

Μετά τη τακτοποίηση του χρέους, η "νέα δραχμή" θα έπρεπε να βγει στη διεθνή αγορά για να "χτυπηθεί" με τα άλλα ισχυρά νομίσματα. Αυτό θα κατέληγε πιθανώς σε μια υποτίμησή της έως 50%. Αυτό όμως θα εκτίνασε την ανταγωνιστικότητά της και φυσικά τις εξαγωγές της. Ανάπτυξη δηλαδή. Σε ένα διάστημα ενός ή δύο ετών, θα είχε κερδίσει το χαμένο έδαφος έναντι των άλλων νομισμάτων. Έτσι και ανάπτυξη θα είχε και θα μηδένιζε σχεδόν το χρέος της. Η Ελλάδα έχει ακόμα αυτό το μοναδικό νομικό δικαίωμα, όσο οι δανειστές της δεν την αναγκάζουν να υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο". Και αναρωτιέται ο αρθρογράφος: "Μα καλά, δεν το γνωρίζουν αυτό οι πολιτικοί της Ελλάδας; Γιατί δεν λένε την αλήθεια στο λαό της; Ή μήπως εσκεμμένα την αποκρύπτουν;"
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Από καιρό σε καιρό παίρνω στα χέρια μου τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη, αυτής της μεγάλης μορφής του Αγώνα του 1821. Με πραγματικό πόνο ψυχής στάθηκα σε κάποιες παραγράφους, που, τι θλιβερό, είναι τόσο επίκαιρες. Τις παραθέτω:

"Τότε εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας απ τις πληγές όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας διά τις μέσα πληγές, διά τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγούνται έτσι:"Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη". Εγώ τους λέγω:"Αδελφοί, με αδικείτε. Τέτοιον αγαθόν πολύτιμον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τόχα, δεν τόδινα κανενός. Κι αν πουλιέται Ελλάδα δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε το κόσμο εσείς λογιώτατοι, να μη θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο." Έφυγαν αυτοί. Κι έκατσα σε μίαν πέτρα μόνος και έκλαιγα.

...Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα. Θεέ, συγχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέουμε και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Μας γέμισαν φατριά και διχόνοια. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν.

... Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία. Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και πήγα πάλι εις τους φίλους μου τους Αγίους. Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:"Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθήστε γιατί μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ότι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχουμε. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια. Μην αφήσετε Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που έκανε ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας.

...Και είπαν οι άθρησκοι, που εβάλαμεν εις τον σβέρκον μας, να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει δύναμην πολλήν και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα για τους παπάδες. Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Κι αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκην και έχασε τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στο Σταυρό, τον σωτήρα μας!
Και βρίζουν οι πουλημένοι και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα και τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Ντροπή Έλληνες!"

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΩΣΤΑΜΈ;

Όλη η τρομοκρατία και τα επακόλουθά της στηρίζονται στο γεγονός ότι όλα τα κράτη χρωστάνε. Άλλος εκατομμύρια, άλλος δισεκατομμύρια, άλλος τρισεκατομμύρια. Γεγονός είναι ότι όλα τα κράτη (τουλάχιστον τα δυτικά) χρωστάνε υπέρογκα δανεικά, που δε μπορούν να ξεχρεώσουν. Κάποιοι επομένως έχουν υποθηκεύσει μέσω δανείων την ανθρωπότητα, η οποία μ αυτό το τρόπο οδηγείται στη Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Με την απαξίωση στα μάτια των πολιτών όλων των ηγετών, που όπως έγραψε ο Monde είναι "νάνοι", είναι φυσικό ο έλεγχος της πολιτικής να βρίσκεται στα χέρια των τραπεζιτών. Ο Economist δημοσίευσε ένα κατάλογο των ισχυροτέρων τραπεζιτών, που δεν είναι άγνωστοι, σε όσους ασχολούνται με τα πράγματα, όμως τους συνδέει η κοινή καταγωγή. Ας τους ξαναθυμηθούμε:

- ROTHSCHILDS of London
- LAZAR BROTHERS of Paris
- ISRAEL MOSES SEIF of Italy
- WARBURG BROS of Hamburg
- KUHN LOEB of New York
- CHASE MANHATTAN of New York (MORGAN)
- GOLDMAN SACHS of New York

Αυτοί κρατούν τους πολίτες των κρατών ομήρους. Και νάταν τουλάχιστον τα χρέη αληθινά!

ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ

Προχωρούμε σε μια πορεία αβεβαιότητας και συνεχούς τρομοκρατίας που χαρακτηρίζεται και από τη παντελλή έλλειψη δημοκρατίας. Μια κυβέρνηση στερούμενη πλέον λαϊκής εντολής, κλείνει συμφωνίες και εφαρμόζει μέτρα αντιλαϊκά και επώδυνα. Και μάλιστα συμφωνίες που αφορούν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και του δημόσιου πλούτου. Ποιοί όμως είναι οι πιο πιθανοί σκοποί τους; Που αποσκοπούν αυτές οι δουλικές συμφωνίες και μέτρα και μάλιστα σε βάθος δεκαετιών; Ας υποθέσουμε αυτούς τους στόχους, έχοντας υπ όψιν ότι υπαγορεύονται από δανειστές και τοκογλύφους, είτε ιδιώτες είτε επιχειρήσεις.

1) Ο πρώτος και σημαντικότερος στόχος είναι ίσως η πλήρης απαξίωση του ατόμου και ως πολίτη και ως εργατικού δυναμικού. Αυτό επιτυγχάνεται σταδιακά με δύο μεθόδους.

Πρώτη μέθοδος να αφαιρεθεί απ το πολίτη η ιδέα ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης με αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Φράσεις όπως "όλοι ίδιοι είναι", "και ποιός να κυβερνήσει;", "δεν αλλάζει τίποτα", αφαιρούν κάθε ιδέα πολιτικής συμμετοχής και αγώνα. Ο πολίτης παύει να αισθάνεται "πολιτικό ον" και δεν ασχολείται πλέον με τη πολιτική, έτσι ώστε οι εξουσιάζοντες να είναι ανενόχλητοι στην εξουσία.

Δεύτερη μέθοδος η συνεχής ελάττωση των αμοιβών, δημοσίων και ιδιωτικών, με σκοπό να φτάσουν να κερδίζουν μόνο τα εντελώς απαραίτητα για το προς το ζην. Αυτό σε συνδυασμό με την αφαίρεση οποιουδήποτε εργασιακού δικαιώματος (κατάργηση εργασιακών συμβάσεων, άρση μονιμότητας δημόσιων υπαλλήλων), οδηγεί οποιονδήποτε εργαζόμενο να ζει υπό το καθεστώς μόνιμης απειλής απολύσεως. Έτσι ζώντας σε καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας και φτώχειας, ούτε καν περνάει απ το μυαλό του οποιαδήποτε διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Μοιάζει όλο και περισσότερο με τους δούλους των πυραμίδων των Φαραώ. Χαράς ευαγγέλια για κάθε επιχειρηματία.

2) Ο δεύτερος στόχος είναι η αφαίρεση κάθε ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας και συγκέντρωσής της σε χέρια λίγων, είτε ιδιωτών είτε πολυεθνικών επιχειρήσεων, όπως είναι σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Άλλωστε το τόνιζαν χρόνια τώρα οι Ευρωπαίοι: "ποιοί είναι οι Έλληνες, που ενώ είναι αδύναμος κρίκος, να έχουν 80 ή 85% ιδιωκατοίκηση"; Σε αυτό αποσκοπούν όλοι οι φόροι που επιβάλονται στην ιδιωτική κατοικία με αποκορύφωμα το πρόσφατο ειδικό φόρο κατοικίας μέσω της ΔΕΗ. Οι πολίτες δε θα μπορούν σιγά σιγά να ανταποκριθούν στους φόρους και θα αναγκαστούν να πουλάνε τα σπίτια τους, τα οποία θα αγοράζονται από εταιρίες, κυρίως πολυεθνικές. Έτσι θα μειωθεί η ιδιωτική περιουσία όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη.

3) Τρίτος στόχος η πώληση (μέσω πολυεθνικών εταιρειών) όλης της δημόσιας περιουσίας και της εκμετάλλευσης πόρων του υπεδάφους καθώς και κάθε μορφής ενέργειας (ηλιακής, υδάτων ή ανέμου). Ήδη η Γερμανία πασχίζει να πάρει τα μερίδιά της "αντί πινακίου φακής". Και πώληση όσο όσο, κάτω απ τη τρομοκρατία της οικονομικής κρίσης. Έτσι παραχωρείται η εθνική κυριαρχία, αφού οι εταιρείες θα ελέγχουν πλήρως την ενέργεια και κάθε στιγμή θα μπορούν να αφήσουν τη χώρα χωρίς αυτήν. Όποιος έχει την ενέργεια, αυτός και διοικεί!

Τα ξέρουμε, είτε λίγο πολύ τα φανταζόμαστε όλοι. Θα μείνουμε άπραγοι ή θα τους πετάξουμε όλους μαζί στη θάλασσα με βαρίδια στο λαιμό (για να πάνε πολύ βαθιά!);